(ଚ) ______ ମାରି ବାହାସ୍ଫୋଟ ଗର୍ଜିଣ ବେଗେ ଉଠି।

ଉତ୍ତର: ବଚ୍ଛସ୍ଥଳେ

(ଛ) ବୋଇଲୁ ଯେ ଭୀମର ______ ସହିବୁ।

ଉତ୍ତର: ସାତରଡ଼ି

(ଜ) କଦଳୀ ପତ୍ର ପ୍ରାୟେ ______ ମହାତମୀ।

ଉତ୍ତର: କମ୍ପଇ

କ୍ଷୁଦ୍ର ଉତ୍ତରମୂଳକ:

ସିଂଘନାଦ ହେଉଛି ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କର ଏକ ଅଲୌକିକ ଓ ପ୍ରଳୟଙ୍କାରୀ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର, ଯାହା ମଇଁଷି ଶିଙ୍ଗରେ ନିର୍ମିତ। ଏହାର ତେଜ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଶହେ ଗୁଣ ଅଧିକ ଏବଂ ଜ୍ୟୋତି କାଳାନଳ ସଦୃଶ ଭୟଙ୍କର। ଏହା ବାଜିଲେ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ପ୍ରକମ୍ପିତ ହୁଏ।

ତ୍ରିକାଳଦର୍ଶୀ ସହଦେବ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ (ଜଗନ୍ନାଥ) ଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ବ୍ୟାସ ସରୋବର ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଛି ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ବର ଯୋଗୁଁ ସେଠାକୁ ଶତ୍ରୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ତେଣୁ ପବନପୁତ୍ର ଭୀମସେନ ଶିବଙ୍କୁ ଆରାଧନା କରି ସିଂଘନାଦ ମାଗନ୍ତୁ; ତାର ଶବ୍ଦରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ବାହାରକୁ ଚାଲିଆସିବ।

ଦେବୀ ପାର୍ବତୀ ଶିବଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରି କହିଲେ ଯେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ବିପଦ ବେଳେ ଶିବଙ୍କ କପିଳାସକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବା ଏକମାତ୍ର ପରମ ଉପକାରୀ ଅଟନ୍ତି। ସେମାନେ ସର୍ବଦା ଶିବଙ୍କ ଭକ୍ତ ହୋଇଥିବାରୁ ସଙ୍କଟ କାଳରେ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ଶିବ ପ୍ରସନ୍ନ ବଦନରେ ଭୀମଙ୍କୁ ସିଂଘନାଦ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଅତୀତରେ କପିଳାସ ଉପରେ ଯେତେବେଳେ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆକ୍ରମଣ ଯୋଗୁଁ ଘୋର ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ନିଜ ବାହୁବଳରେ ସେହି ବିପଦରୁ ଶିବ ଓ କପିଳାସକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ସେହି ଉପକାର ହେତୁ ଶିବ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପ୍ରତି ସର୍ବଦା କୃପାଶୀଳ ଥିଲେ।

ଶିବ ସିଂଘନାଦକୁ ନିଜ ଚିରିକୂଟିରୁ ବାହାର କରି ଭୀମଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଲେ ଏବଂ ଆଦେଶ ଦେଲେ ଯେ ସେ କେବଳ ତିନିଥର ମାତ୍ର ବାଜିବ। ସିଂଘନାଦ ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ (ଆକାଶ) ମାର୍ଗରେ ବିଜୁଳି ବେଗରେ ଉଡ଼ିଆସି ବ୍ୟାସ ସରୋବର ତୀରରେ ପ୍ରବେଶ କଲା ଏବଂ ଭୀମ ଡେଇଁପଡ଼ି ତାହାକୁ ନିଜ ହାତରେ ଧରିନେଲେ।

ବ୍ୟାସ ସରୋବର ଏକ ପବିତ୍ର ଐତିହାସିକ ମହାତୀର୍ଥ। ଦକ୍ଷଯଜ୍ଞ ଧ୍ୱଂସ ପରେ କ୍ରୋଧିତ ଶିବ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଶୀତଳ କରିବା ପାଇଁ ଏଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ମହର୍ଷି ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶିବ ଏହି ସରୋବରକୁ ବର ଦେଇଥିଲେ ଯେ, ଯଦି କୌଣସି ଅସହାୟ ଶରଣାଗତ ବ୍ୟକ୍ତି ଏଠାରେ ଆତ୍ମଗୋପନ କରିବ, ତେବେ ତାର ଶତ୍ରୁ ବଳପୂର୍ବକ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯିବ।

ଭୀମସେନ ପ୍ରଥମଥର ସିଂଘନାଦ ବଜାଇବା ମାତ୍ରେ ସମଗ୍ର ମହୀମଣ୍ଡଳ ପ୍ରକମ୍ପିତ ହେଲା। ପଦ୍ମପତ୍ର ଉପରେ ପାଣି ପଡ଼ିଲେ ଯେପରି ଥରେ, ସେହିପରି ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଦଲଦଲିତ ହୋଇ କମ୍ପିଲା। ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ଚଳଚଳ ହେଲା ଏବଂ ବ୍ୟାସ ସରୋବରର ଗଭୀର ନୀରରେ ଶୋଇଥିବା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ନିଦ୍ରା ହଠାତ୍ ଭାଙ୍ଗିଗଲା।

ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ସିଂଘନାଦ ରଡ଼ିରେ ୬ ଲକ୍ଷ ଯୋଜନ ଦୂର ଆକାଶମଣ୍ଡଳ କମ୍ପିଉଠିଲା। ପାତାଳରେ ଅନନ୍ତ ନାଗର ଫଣା ଥରିଲା। ନବଦ୍ୱୀପ, ସପ୍ତସାଗର ଏବଂ ବିଶାଳ ମେରୁ ପର୍ବତ ଟଳମଳ ହୋଇଗଲା।

ନବଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୱୀପ, କଶେରୁମାନ ଦ୍ୱୀପ, ତାମ୍ରପର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱୀପ, ଗଭସ୍ତିମାନ ଦ୍ୱୀପ, ନାଗଦ୍ୱୀପ, ସୌମ୍ୟଦ୍ୱୀପ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଦ୍ୱୀପ, ବାରୁଣ ଦ୍ୱୀପ ଏବଂ କୁମାରିକା ଦ୍ୱୀପ।

ସପ୍ତସାଗରଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: ଲବଣ ସାଗର, ଇକ୍ଷୁ ସାଗର, ସୁରା ସାଗର, ସର୍ପି (ଘୃତ) ସାଗର, ଦଧି ସାଗର, ଦୁଗ୍ଧ (କ୍ଷୀର) ସାଗର ଏବଂ ସୁସ୍ୱାଦୁ ଜଳ ସାଗର।

ଦ୍ୱିତୀୟ ରଡ଼ିର କାନଫଟା ଆବାଜ୍ ଶୁଣି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କ୍ରୋଧରେ ନିଜ ଛାତିରେ ବାହାସ୍ଫୋଟ ମାରିଲେ। ମା’ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କୁ ଯେତେ ବାରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ନଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଠେଲିଦେଲେ ଏବଂ ‘ଯୁଦ୍ଧ ଦେହୀ’ ଗର୍ଜନ କରି ସତୁରି ଭାର ଓଜନର ଗଦା ଧରି ପାଣି ଭିତରୁ ବାହାରି ଆସିଲେ।

ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ବୁଝାଇ କହିଲେ ଯେ, ଆଜି ରାତିକ ପାଇଁ ସେ ପାଣି ଭିତରେ ଲୁଚି ରୁହନ୍ତୁ। ଯଦି ସେ ଭୀମର ଏହି ରଡ଼ିକୁ ସହିଯିବେ, ତେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପରେ ସେ ଅଜରାମର ହୋଇଯିବେ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ସହଜରେ ବିନାଶ କରି ପାରିବେ। ତେଣୁ ସେ କଦାପି ବାହାରକୁ ନଯାଆନ୍ତୁ।

ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ନିଜର ଅହଂକାର ଓ କ୍ଷାତ୍ରତେଜ ଯୋଗୁଁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ଅମୃତ ବଚନକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁ। ସେ କହିଲେ ଯେ ଶତ୍ରୁର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣି ପାଣି ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିବା କ୍ଷତ୍ରିୟ ପାଇଁ ଲଜ୍ଜାର କଥା। ସେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ବାହୁରେ ଠେଲି ଦେଇ ଅବଜ୍ଞା ପ୍ରଦର୍ଶନ କଲେ।

ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ହିତୋପଦେଶ ନମାନି ତାଙ୍କୁ ଠେଲିଦେବାରୁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅପମାନିତ ଓ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ସେ କଦଳୀପତ୍ର ପରି କମ୍ପିତ ହୋଇ ଅଭିଶାପ ଦେଇ ସେଠାରୁ ଅନ୍ତର୍ଦ୍ଧାନ ହୋଇ ବୈକୁଣ୍ଠ ଚାଲିଗଲେ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଛାଡ଼ିବା ମାତ୍ରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ହତଶ୍ରୀ ହୋଇପଡ଼ିଲେ।

ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଦୁଇଟିଯାକ ଗଦାର ଓଜନ ସତୁରି ସତୁରି ଭାର ଲେଖାଏଁ (ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ସତୁରି ଭାର) ଥିଲା।

ସପ୍ରସଙ୍ଗ ସରଳାର୍ଥ:

• ପ୍ରସଙ୍ଗ: ଉକ୍ତ ପଦ୍ୟାଂଶଟି ଆଦିକବି ସାରଳା ଦାସଙ୍କ ରଚିତ 'ସାରଳା ମହାଭାରତ'ର 'ଗଦାପର୍ବ' ଅନ୍ତର୍ଗତ ‘ଭୀମଙ୍କ ସିଂଘନାଦ ରଡ଼ି’ କବିତାରୁ ଗୃହୀତ। ଏଠାରେ ଦେବୀ ପାର୍ବତୀ ଶିବଙ୍କୁ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସିଂଘନାଦ ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରି ଏହି କଥା କହିଛନ୍ତି।

• ସରଳାର୍ଥ: ଯେତେବେଳେ ଭୀମଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ ଶିବଙ୍କ ଆସନ ଟଳମଳ ହେଲା, ଶିବ ତାଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହେବାକୁ ବସିଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ ପାର୍ବତୀ ଶିବଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇଦେଲେ ଯେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଅତୀତରେ କପିଳାସ ଉପରେ ଆସିଥିବା ଘୋର ବିପଦ ସମୟରେ ନିଜ ବାହୁବଳରେ ଶିବଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କର ପରମ ଉପକାରୀ। ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କର ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଶିବ କ୍ରୋଧ ତ୍ୟାଗ କରି ପ୍ରସନ୍ନ ଚିତ୍ତରେ ଭୀମଙ୍କୁ ଇପ୍ସିତ ସିଂଘନାଦ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

• ପ୍ରସଙ୍ଗ: ଆଲୋଚ୍ୟ ପଦ୍ୟାଂଶଟି ଆଦିକବି ସାରଳା ଦାସଙ୍କ ବିରଚିତ ‘ଭୀମଙ୍କ ସିଂଘନାଦ ରଡ଼ି’ କବିତାରୁ ସଂଗୃହୀତ। ଏଠାରେ କବି ଶିବଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ‘ସିଂଘନାଦ’ର ଭୟଙ୍କର ଅଲୌକିକ ତେଜ ଓ ପ୍ରଭାବର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।

• ସରଳାର୍ଥ: କବି କହିଛନ୍ତି ଯେ, ସିଂଘନାଦ କୌଣସି ସାଧାରଣ ବାଦ୍ୟ ନୁହେଁ। ଏହାର ତେଜ ପ୍ରଳୟକାଳୀନ ଅଗ୍ନି (କାଳାନଳ) ସଦୃଶ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟାବହ ଥିଲା। ଆକାଶରେ ଶହେଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକାଠି ଉଦୟ ହେଲେ ଯେପରି ଅସହ୍ୟ ପ୍ରଚଣ୍ଡ କିରଣ ପ୍ରକାଶ ପାଏ, ସିଂଘନାଦରୁ ସେହିପରି ଶତଗୁଣ ତେଜ ନିର୍ଗତ ହେଉଥିଲା। ଏହା ଭୀମଙ୍କ ଆଗାମୀ ପ୍ରଳୟଙ୍କାରୀ ରଡ଼ିର ସୂଚନା ଦେଉଥିଲା।

• ପ୍ରସଙ୍ଗ: ଉକ୍ତ ପଦ୍ୟାଂଶଟି ଆଦିକବି ସାରଳା ଦାସଙ୍କ ରଚିତ ‘ଭୀମଙ୍କ ସିଂଘନାଦ ରଡ଼ି’ କବିତାରୁ ଉଦ୍ଧୃତ। ଭୀମଙ୍କ ପ୍ରଥମ ସିଂଘନାଦ ରଡ଼ିରେ ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ଯେଉଁ ପ୍ରଳୟଙ୍କାରୀ କମ୍ପନ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା, କବି ତାହାର ଏକ ଚମତ୍କାର ପ୍ରାକୃତିକ ଉପମା ମାଧ୍ୟମରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।

• ସରଳାର୍ଥ: ପଦ୍ମପତ୍ର (ନଳିନୀ ପତ୍ର) ଉପରେ ପାଣି ଟୋପା ପଡ଼ିଲେ ତାହା ଯେପରି ସ୍ଥିର ରହିନପାରି ଥରହର ହୋଇ ଥରିଉଠେ, ଭୀମଙ୍କ ସିଂଘନାଦର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଧ୍ୱନିରେ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଓ ମେଦିନୀ ସେହିପରି ଦଲଦଲିତ ହୋଇ କମ୍ପିବାକୁ ଲାଗିଲା। ଏହା ସିଂଘନାଦର ଅସୀମ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛି।

ଦୀର୍ଘ ଉତ୍ତରମୂଳକ:

ଭୀମସେନ ଶିବଙ୍କଠାରୁ ସିଂଘନାଦ ପାଇ ବ୍ୟାସ ସରୋବର ତୀରରେ ପହଞ୍ଚି ତାହାକୁ ବଜାଇବା ମାତ୍ରେ ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟିରେ ପ୍ରଳୟଙ୍କାରୀ ଘଟଣାମାନ ଘଟିଥିଲା:

• ପ୍ରଥମ ରଡ଼ିର ପ୍ରଭାବ:

• ଦ୍ୱିତୀୟ ରଡ଼ିର ପ୍ରଭାବ:

• ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧର ଶେଷ ଭାଗରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ବ୍ୟାସ ସରୋବରରେ ଶିବଙ୍କ ବର ବଳରେ ଆତ୍ମଗୋପନ କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ ଶତ୍ରୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଭସ୍ମ ହେବାର ନିୟମ ଥିବାରୁ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଭୀମସେନ ଶିବଙ୍କୁ ସିଂଘନାଦ ମାଗିବା ପାଇଁ ଧ୍ୟାନରେ ବସିଲେ।

• ଭୀମଙ୍କ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା ଓ ଧ୍ୟାନର ତେଜରେ କୈଳାସରେ ସଦାଶିବଙ୍କ ସିଂହାସନ କମ୍ପିଉଠିଲା। ଶିବ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତୃତୀୟ ନୟନ ଖୋଲିବାକୁ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ମାତା ପାର୍ବତୀ ତାଙ୍କୁ ବାରଣ କଲେ।

• ପାର୍ବତୀ ଶିବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଇଦେଲେ ଯେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶିବଙ୍କର ପରମ ଭକ୍ତ ଓ ଉପକାରୀ। ଅତୀତରେ କପିଳାସ ଉପରେ ବିପଦ ପଡ଼ିଥିବା ବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ହିଁ ଶିବଙ୍କୁ ସଙ୍କଟରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ। ସେହି ଉପକାର ବଦଳରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଶିବଙ୍କ ଧର୍ମ।

• ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ କଥା ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଥିବା ପୂର୍ବ ସ୍ନେହ ହେତୁ ସଦାଶିବ ଶାନ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ପ୍ରସନ୍ନ ଚିତ୍ତରେ ନିଜ ଚିରିକୂଟିରୁ ସିଂଘନାଦ କାଢ଼ି ଭୀମଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ସମ୍ମତ ହେଲେ।

ଭୀମଙ୍କ ସିଂଘନାଦ ରଡ଼ି ଶୁଣି ବ୍ୟାସ ସରୋବରରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ ହେବା ବେଳେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା କଥୋପକଥନ:

• ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ବାରଣ:

ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ସ୍ନେହରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ! ତୁମେ ବାହାରକୁ ଯାଅ ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ରହିଛି। ଆଜି ରାତିକ ପାଇଁ ଭୀମର ଏହି ରଡ଼ିକୁ ସହିଯାଅ। କାଲି ସକାଳେ ତୁମେ ଅଜରାମର ହୋଇଯିବ ଏବଂ ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ଏକଛତ୍ର ଶାସନ କରିବ। ଭୀମଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ଭଳି ବାହାରକୁ ବାହାରିଲେ ତୁମର ବିନାଶ ନିଶ୍ଚିତ।"

• ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଉତ୍ତର:

ମହାମାନୀ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କହିଲେ, "ହେ ଦେବୀ! ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟବଂଶୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ। ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶତ୍ରୁ ମୋତେ ଡାକୁଥିବା ବେଳେ ଭୟରେ ପାଣି ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଲେ ମୋର କ୍ଷାତ୍ରକୁଳ କଳଙ୍କିତ ହେବ। ମୁଁ କାପୁରୁଷ ପରି ପ୍ରାଣଭିକ୍ଷା ଚାହେଁ ନାହିଁ। ମୁଁ ସମ୍ମୁଖ ସମରରେ ଭୀମର ରକ୍ତ ପିଇବି କିମ୍ବା ବୀରଗତି ପ୍ରାପ୍ତ ହେବି।"

ଏହା କହି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଅହଂକାରରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଠେଲି ଦେଇ ସତୁରି ଭାର ଗଦା ଧରି ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବାହାରି ଆସିଲେ।