ଉତ୍କଳ ମାଷ୍ଟର ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍: ଦଶମ ଶ୍ରେଣୀ ସାହିତ୍ୟ ସିନ୍ଧୁ (ଗଳ୍ପ ବିଭାଗ)
ଅଧ୍ୟାୟ ୧୨: କାଠ
ଗାଳ୍ପିକ: ବସନ୍ତ କୁମାର ଶତପଥୀ
୧. ପରୀକ୍ଷା ସର୍ଟକଟ୍ (୫-ସେକେଣ୍ଡ୍ ଟ୍ରିକ୍):
୨. ମନେରଖିବା କାହାଣୀ:
ଶୀତୁଆ ରବିବାର ସକାଳେ ଲେଖକ ବାରଣ୍ଡାରେ ବସି ଖବରକାଗଜରୁ ଆଦିବାସୀ ଉନ୍ନୟନ ଖବର ପଢୁଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ କାନ୍ଧରେ କୁରାଢ଼ି ପକାଇ ଜଣେ ଦରବୁଢ଼ା ଆଦିବାସୀ କାଠୁରିଆ ଆସି କାଠ କାଟିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲା । ବହୁ ଯୁକ୍ତିତର୍କ ପରେ ସାଢ଼େ ତିନି ଟଙ୍କା ବଦଳରେ ପୁଅର ମଧ୍ୟସ୍ଥତାରେ ତିନି ଟଙ୍କା ବାରଅଣାରେ ମୂଲ ଛିଣ୍ଡିଲା । କାଠୁରିଆ ନିଷ୍ଠାର ସହ ଦୁଇ କୁଇଣ୍ଟାଲ କଠିନ ଶାଳ କାଠକୁ ହାଣି ଚାଲିଲା । କାଠ କାଟୁ କାଟୁ ସେ ତା'ର ଦୁଃଖ କହିଲା- ବେତନଟୀ ପାଖରେ ତା' ଘର, ବର୍ଷା ଅଭାବରୁ ଫସଲ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି, ଜମିବାଡ଼ି ସାହୁକାରମାନେ ଛଡ଼ାଇ ନେଇଛନ୍ତି । ଲେଖକ ତାକୁ ବାସି ଶୁଖିଲା ରୁଟି ଦୁଇଟା ଦେଲେ ଏବଂ କାଠ ବୋହିବା ସହ ତେନାଚୋପରା କୁକୁର ପାଦରେ ପଶିଯିବ ବୋଲି ତାକୁ ଝାଡୁ କରାଇ ସବୁ କାମ ଆଦାୟ କରିନେଲେ ।
କିନ୍ତୁ ପାଉଣା ଦେବା ବେଳେ ଲେଖକ ଦୁଇଟଙ୍କିଆ ନୋଟ୍ ଦୁଇଟା ବଢ଼ାଇ ଦେଇ ଚାରିଅଣା ଫେରସ୍ତ ମାଗିଲେ ଏବଂ ଅବିଶ୍ୱାସ କରି ବଜାରରୁ ଭାଙ୍ଗି ଆଣିବାକୁ କହିଲେ । ଏହି ଚରମ ଅବିଶ୍ୱାସ ଓ ଲାଞ୍ଛନାରେ କାଠୁରିଆର ଆତ୍ମସମ୍ମାନ ଜଳିଉଠିଲା । ସେ ନୋଟ୍ ଦୁଇଟା ଫିଙ୍ଗିଦେଇ ବିସ୍ଫୋରକ ସ୍ୱରରେ ନିଜ ଅସନ୍ତୋଷ ପ୍ରକାଶ କରି ଚାଲିଗଲା । ସହରୀ ବାବୁଙ୍କ ମିଛ ମୁଖା ଖୋଲିଗଲା ଏବଂ ସେ ଭୟରେ କବାଟ କିଳି ଝାଳନାଳ ହୋଇ ଥରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
୩. ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଭୁଲ୍ (୯୦% ପିଲା କରୁଥିବା ତ୍ରୁଟି):
ସଂଶୋଧନ: କାଠୁରିଆର ଘର ଥିଲା 'ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲାର ବେତନଟୀ ନିକଟରେ' ।
ସଂଶୋଧନ: ଲେଖକ ତିନି ଟଙ୍କା ଆଠଅଣା କହୁଥିବା ବେଳେ କଲେଜ ପଢୁଆ ପୁଅ ଚାରିଅଣା ବଢ଼ାଇବାରୁ ସେ 'ତିନି ଟଙ୍କା ବାରଅଣା'ରେ ରାଜି ହୋଇଥିଲା ।
ସଂଶୋଧନ: କାଠୁରିଆର କୁରାଢ଼ି ଦୁଇ କିଲୋ ଲୁହାରେ ତିଆରି ଥିଲା (ଗୋଦାମ କୁରାଢ଼ି ଥିଲା ଅଢ଼େଇ କିଲୋ) ।
ସଂଶୋଧନ: ଲେଖକ ନିଜେ ନଯାଇ ନିଜ ପୁଅ 'ଚୈତନ' ହାତରେ ନୋଟ୍ ଦୁଇଟା ପଠାଇ ତରବର ହୋଇ କବାଟ ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ ।
୪. ବାସ୍ତବ ଜୀବନ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ (୩୦-ସେକେଣ୍ଡ୍ ଉଦାହରଣ):
ଆଜି ମଧ୍ୟ ସହରର ବଡ଼ ବଡ଼ ବାବୁମାନେ ଶୀତତାପ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଘରେ ବସି ଗରିବ କଲ୍ୟାଣ ବିଷୟରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଭାଷଣ ଦିଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଘରକୁ ଆସୁଥିବା ରିକ୍ସାବାଲା, ମୂଲିଆ ବା ଠିକା ଶ୍ରମିକଠାରୁ ପାଞ୍ଚ-ଦଶ ଟଙ୍କା କମ୍ କରିବାକୁ ଅହେତୁକ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି । 'କାଠ' ଗଳ୍ପ ଶିକ୍ଷା ଦିଏ ଯେ ଗରିବ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ରମିକର ଆତ୍ମସମ୍ମାନ ଥାଏ; ତାଙ୍କ ଶ୍ରମକୁ ଠକିବା ଓ ଅବିଶ୍ୱାସ କରିବା ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପାପ ।
୫. ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ରିଭିଜନ୍ ସାରଣୀ:
୬. ପରୀକ୍ଷା ଉପଯୋଗୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତର (ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ଅଭ୍ୟାସ ଓ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନ):
ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉତ୍ତରମୂଳକ ପ୍ରଶ୍ନ (ପ୍ରଶ୍ନ ୧ ରୁ ୨୫):
ଉତ୍ତର: ଚିରାକାଠ କିଣିବା ଅପେକ୍ଷା ଗୋଦାମରୁ ଗୋଟାଏ ଗଣ୍ଠି ବା ମୁଣ୍ଡା କାଠ କିଣି ଆଣି ଘରେ ଚିରାଇବା ଲାଭଜନକ ହେବ ବୋଲି ଲେଖକ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ ।
ଉତ୍ତର: 'ଭାରତ କାଠ ଗୋଦାମ'ରୁ କାଠ ଅଣାଯାଇଥିଲା ।
ଉତ୍ତର: କିଣା ଯାଇଥିବା କାଠର ନାମ ଥିଲା 'ଶାଳଗଣ୍ଠି କାଠ' (ଦୁଇ ବର୍ଷର ପୁରୁଣା ଶୁଖିଲା ମୁଣ୍ଡା କାଠ) ।
ଉତ୍ତର: ଲେଖକ ନିଜକୁ 'ଜଙ୍ଗଲ ରାଜ୍ୟର ଲୋକ' (ମୟୂରଭଞ୍ଜର ଲୋକ) ବୋଲି କହିଛନ୍ତି ।
ଉତ୍ତର: ଲେଖକଙ୍କ ପୋଷା କୁକୁର 'ମୋତି' ହଠାତ୍ ଭୋ ଭୋ ହୋଇ ଭୁକି ଉଠିଲା ।
ଉତ୍ତର: ଗୋଦାମରେ କୁଇଣ୍ଟାଲ କାଠ କାଟିବାକୁ 'ଦୁଇ ଟଙ୍କା' ଦିଆଯାଏ ।
ଉତ୍ତର: କାଠୁରିଆର ଘର ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲାର ବେତନଟୀ ପାଖରେ ।
ଉତ୍ତର: କାଠୁରିଆ କହିବା ଅନୁସାରେ, ତା' ଛୁଆମାନେ ପାଠ ନ ପଢ଼ିଲେ ବାପଅଜାଙ୍କ ପରି କାଠ ହାଣିବେ, ଜମି ଚାଷ କରିବେ ଏବଂ ଶାରୀରିକ ଶ୍ରମ କରି ପେଟ ପୋଷିବେ ।
ଉତ୍ତର: କାଠୁରିଆକୁ ହିତକଥା ନ ପଚାରି ବା ନ ଶୁଣାଇ ଲେଖକ ତା'ର କାଠକଟା ଚାତୁରୀ ଓ କୌଶଳ ଦେଖିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ଉତ୍ତର: ପୋଖତ ସମାଲୋଚକ ଡେଇଁ ପଡ଼ି ଆଧୁନିକ କ୍ଳିଷ୍ଟ ଅବୋଧ କବିତାକୁ ତନ୍ନ ତନ୍ନ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ସାରତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରକଟ କରନ୍ତି ।
ଉତ୍ତର: କାଠୁରିଆ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଗ୍ରହରେ ଗ୍ରନ୍ଥିଳ ଶିରାଳ କାଠରୁ ଛିନ୍ଭିନ୍ କରି ତାର 'ମଞ୍ଜ' ବାହାର କରିଦେଉଥିଲା ।
ଉତ୍ତର: ଦେଖୁ ଦେଖୁ ଦେଢ଼ ଘଣ୍ଟା ଭିତରେ କାଠୁରିଆ ଅଧାଅଧି କାଠ ଚିରିଦେଲା ।
ଉତ୍ତର: କାଠୁରିଆଠାରୁ ପୂରା କାମ (ପତଳା ପତଳା ଫାଳ କରି ସବୁତକ କାଠ କାଟିବା କାର୍ଯ୍ୟ) ଆଦାୟ କରିବାକୁ ଲେଖକ ଡରି ବସିଥିଲେ ।
ଉତ୍ତର: ଚିରାକାଠଗୁଡ଼ିକ ଛୋଟ ଛୋଟ ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଲେଖକ କାଠୁରିଆକୁ କହିଲେ- "ଏଗୁଡ଼ାକ ଆହୁରି ପତଳା କରିଦେବୁ, ଆମ ଚୁଲି ସାନ ।"
ଉତ୍ତର: ପ୍ରତିଥର କୁରାଢ଼ି ଚୋଟ ସାଙ୍ଗକୁ କାଠୁରିଆ ପାଟିରୁ "ହଁଃ ହଁଃ" ଶବ୍ଦ ବାହାରୁଥାଏ ।
ଉତ୍ତର: କୁରାଢ଼ିଟି 'ଦୁଇ କିଲୋ' ଲୁହାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ।
ଉତ୍ତର: ଲେଖକ ଦେଖିଲେ ଯେ ଭୋକ ଓ ପରିଶ୍ରମ ଯୋଗୁଁ କାଠୁରିଆର 'ପେଟ ଓ ପିଠି' ଏକାଠି ଲାଗିଯାଇଛି ।
ଉତ୍ତର: କାଠୁରିଆ ସକାଳୁ ଘରୁ ଉଠି କେବଳ 'କଂସାଏ ତୋରାଣି' ପିଇ ଆସିଥିଲା ।
ଉତ୍ତର: ରୋଷେଇ ଘରଆଡୁ ମହକ ଶୁଙ୍ଘି ଲେଖକ 'ମୁଢ଼ି ଆଉ କଷା ମାଂସ' ଖାଇବାକୁ ଘର ଭିତରକୁ ଗଲେ ।
ଉତ୍ତର: ଲେଖକଙ୍କ ଚାକର ପିଲାଟିର ନାଁ ଥିଲା 'ଚୈତନ' ।
ଉତ୍ତର: ପୋଷା 'କୁକୁର' (ମୋତି) ପାଦରେ ଚେନାଚୋପରା କାଠସବୁ ଫୁଟିଯିବ ବୋଲି ଲେଖକ କହିଲେ ।
ଉତ୍ତର: କାଠୁରିଆ ହାତକୁ ଦି'ଖଣ୍ଡ ଦି'ଟଙ୍କିଆ ନୋଟ୍ ବଢ଼ାଇଦେଇ ଲେଖକ ତାକୁ 'ଚାରିଅଣା ପଇସା' (ପଚିଶ ପଇସା) ଫେରସ୍ତ ମାଗିଲେ ।
ଉତ୍ତର: ଲେଖକ ଯେତେବେଳେ କହିଲେ- "ତୁ ଆସିବୁ ନ ଆସିବୁ କି ବିଶ୍ୱାସ!", ଲେଖକଙ୍କ ଏହି ଅବିଶ୍ୱାସଭରା ପଦିକ କଥାରେ କାଠୁରିଆ କ୍ରୋଧରେ ଲାଲ ଲାଲ ଆଖିରେ ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଚାହିଁଲା ।
ଉତ୍ତର: କାଠୁରିଆ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆନ୍ତରିକତା ନୁହେଁ, ବରଂ ଶୋଷଣ, ସ୍ୱାର୍ଥ ଓ ପ୍ରତାରଣାର ଶିକାର ହୋଇଥିବା କଥା ବୁଝିପାରି ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଓ ଉତ୍ତେଜିତ ପ୍ରତିହିଂସା ଭାବ ରଖିଥିବା କଥା ଲେଖକ ଭାବିଲେ ।
ଉତ୍ତର: ଲେଖକ ଚାକର ପିଲା 'ଚୈତନ' ହାତରେ ନୋଟ୍ ଦି'ଟା କାଠୁରିଆ ପାଖକୁ ପଠାଇ ଦେଇ ତରବର ହୋଇ ଘରର କବାଟ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ ।
🤖 Have a Doubt in this Chapter?
Ask Gundulu AI Voice Tutor to explain any question in bilingual Odia & English with 24/7 step-by-step guidance!
🚀 Try Gundulu AI on Utkal Skill Centre App