BSE ODISHA CLASS 9 • UTKAL MASTER STROKE

ବୋର୍ଡ ଅଫ୍ ସେକେଣ୍ଡାରୀ ଏଜୁକେସନ୍ (BSE Odisha) — ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟାୟ ମାଷ୍ଟର ନୋଟ୍ସ

ଶ୍ରେଣୀ: Class 9 | ବିଷୟ: History

ଅଧ୍ୟାୟ: Class9 HistPol Ch22 Pol Ch03 L02 National Integration


୧. ଅଧ୍ୟାୟର ସାରାଂଶ ଓ ମାଇଣ୍ଡ ମ୍ୟାପ୍ (Mind Map & Conceptual Architecture)


ଏହି ଅଧ୍ୟାୟଟି "ଜାତୀୟ ସଂହତି" ଉପରେ ଆଧାରିତ । ଭାରତ ଭଳି ଏକ ବିଶାଳ ତଥା ବିବିଧତାପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଜାତୀୟ ସଂହତିର ଗୁରୁତ୍ୱ, ଏହାର ସଂଜ୍ଞା, ପ୍ରକାରଭେଦ, ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଏବଂ ଏହାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇଛି ।

ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ:

  • ଜାତୀୟ ସଂହତିର ଅର୍ଥ ଓ ପରିଭାଷା ବୁଝିବା ।
  • ଭାରତରେ ବିଭିନ୍ନତା ସତ୍ତ୍ୱେ ଏକତାର ମହତ୍ତ୍ୱ ଉପଲବ୍ଧି କରିବା ।
  • ଜାତୀୟ ସଂହତିର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରଭେଦ ବିଷୟରେ ଜାଣିବା ।
  • ଭାରତରେ ଜାତୀୟ ସଂହତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ସାମ୍ବିଧାନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିବା ।
  • ଜାତୀୟ ସଂହତି ପଥରେ ଥିବା ପ୍ରତିବନ୍ଧକଗୁଡ଼ିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ।
  • ଜାତୀୟ ସଂହତି ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଅବଗତ ହେବା ।
  • ମାଇଣ୍ଡ ମ୍ୟାପ୍ (Conceptual Architecture):

    ଜାତୀୟ ସଂହତି

    ୧. ପରିଚୟ ଓ ଗୁରୁତ୍ୱ

  • ଭାରତର ବିଭିନ୍ନତା (ଆଞ୍ଚଳିକ, ଭାଷାଗତ, ଧାର୍ମିକ, ସାଂସ୍କୃତିକ, ସାମାଜିକ, ଆର୍ଥିକ)
  • ଏକତା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସହାବସ୍ଥାନ
  • ଡକ୍ଟର୍ ସର୍ବପଲ୍ଲୀ ରାଧାକ୍ରିଷ୍ଣନ୍‌ଙ୍କ ମତ
  • ୨. ଜାତୀୟ ସଂହତି କ’ଣ?

  • ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ଥ: କ୍ଷୁଦ୍ର ଆଞ୍ଚଳିକ ମନୋଭାବ ତ୍ୟାଗ କରି ଜାତୀୟ ମହାସ୍ରୋତରେ ସାମିଲ ହେବା ।
  • ବ୍ୟାପକ ଅର୍ଥ: ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ ଓ ସାମାଜିକ ଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କର ରାଷ୍ଟ୍ର ନାମରେ ପରିଚୟ ।
  • ମୂଳାଧାର: 'ବିଭିନ୍ନତା ମଧ୍ୟରେ ଏକତା' ଓ 'ଅନେକତ୍ବ ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ବ' ।
  • ମୂଳମନ୍ତ୍ର: ଦେଶାତ୍ମବୋଧ, ମାତୃଭୂମି ପ୍ରତି ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ ଓ ନିରାପତ୍ତା ପାଇଁ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ।
  • ୩. ଜାତୀୟ ସଂହତିର ପ୍ରକାରଭେଦ (ଛଅ ପ୍ରକାର)

  • ରାଜନୈତିକ
  • ଅର୍ଥନୈତିକ
  • ସାମାଜିକ
  • ସାଂସ୍କୃତିକ
  • ମନସ୍ତାତ୍ତ୍ଵିକ
  • ନୈତିକ
  • ୪. ଭାରତ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଜାତୀୟ ସଂହତି

  • ଜନସଂଖ୍ୟା ଓ ବିଭିନ୍ନତା (ଜାତି, ଧର୍ମ, ଭାଷା, ସଂସ୍କୃତି, ଭୌଗୋଳିକ)
  • ବିଭିନ୍ନ ବିଦ୍ୱାନଙ୍କ ମତ (ଜନ୍ ଷ୍ଟ୍ରାଚି, ସ୍ଵାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ, ଶ୍ରୀଅରବିନ୍ଦ, ଭିନ୍‌ସେଣ୍ଟ ସ୍ମିଥ୍)
  • ଜାତୀୟ ସଂହତି ପରିଷଦ (୧୯୬୧) ଓ ଏହାର ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକ ।
  • ପଣ୍ଡିତ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁଙ୍କ ମତ ।
  • ୫. ଜାତୀୟ ସଂହତି ପାଇଁ ସାମ୍ବିଧାନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା

  • ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷତା ଓ ସର୍ବଧର୍ମ-ସମଭାବ (ପ୍ରସ୍ତାବନା, ଧାରା ୧୪, ୧୫, ୧୬, ୨୫-୨୮, ୨୯, ୩୦)
  • ସାମାଜିକ ନ୍ୟାୟ (ସମାନତା, ସ୍ଵାଧୀନତା, ଭ୍ରାତୃଭାବ, ଦୁର୍ବଳ ଶ୍ରେଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା, ମାଗଣା ଆଇନ ସହାୟତା)
  • ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶ (ପଞ୍ଚବାର୍ଷିକ ଯୋଜନା, କୃଷି, ଶିଳ୍ପ, ଶିକ୍ଷା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ବିଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା, ସଂରକ୍ଷଣ)
  • ୬. ଜାତୀୟ ସଂହତି ପଥରେ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ

  • ବହିଃଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣ ବା ଆକ୍ରମଣର ଆଶଙ୍କା (ଚୀନ୍, ପାକିସ୍ଥାନ)
  • ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ସନ୍ତ୍ରାସବାଦ
  • ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକତା
  • ଆଞ୍ଚଳିକ ବୈଷମ୍ୟ
  • ଜାତିଗତ ଭେଦଭାବ
  • ୭. ଜାତୀୟ ସଂହତି ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ପଦକ୍ଷେପ

  • ସୁଦୃଢ଼ ଓ ସ୍ଥିର ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା
  • ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶ
  • ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସହଯୋଗ ଓ ସହନଶୀଳତା
  • ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ
  • ଉନ୍ନତମାନର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା
  • ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂହତି
  • ଅବାଧ, ମୁକ୍ତ ଓ ନିରପେକ୍ଷ ନିର୍ବାଚନ ବ୍ୟବସ୍ଥା
  • ସୁସ୍ଥ ରାଜନୈତିକ ପରମ୍ପରା
  • ଦେଶପ୍ରେମ ଭାବ
  • ୮. ଉପସଂହାର

  • ଆଇନଗତ ଶୃଙ୍ଖଳା ଅପେକ୍ଷା ଭାବାତ୍ମକ ଏକତା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ।
  • ବ୍ୟକ୍ତି-ଚରିତ୍ର ପରିବର୍ତ୍ତନର ଆବଶ୍ୟକତା ।

  • ୨. ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟବସ୍ତୁ, ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଓ ଗାଣିତିକ ସୂତ୍ରାବଳୀ (Comprehensive Theory & Formulas)


    ୨.୧ ଜାତୀୟ ସଂହତିର ପରିଚୟ ଓ ଗୁରୁତ୍ୱ

    ଭାରତ ଏକ ବିଶାଳ ତଥା ବିବିଧତାପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଷ୍ଟ୍ର । ଏଠାରେ ଆଞ୍ଚଳିକ, ଭାଷାଗତ, ଧାର୍ମିକ, ସାଂସ୍କୃତିକ, ସାମାଜିକ ଚଳଣି ଓ ଆର୍ଥିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବହୁ ବିଭିନ୍ନତା ପରିଲକ୍ଷିତ ହୁଏ । ଏହି ସମସ୍ତ ବିଭିନ୍ନତା ସତ୍ତ୍ୱେ ସମସ୍ତ ଭାରତୀୟ ନିଜକୁ ଗୋଟିଏ ଦେଶର ନାଗରିକ ବୋଲି ବିଚାର କରି ଦେଶପ୍ରାଣତାରେ ଉଦ୍‌ବୁଦ୍ଧ ହେଲେ, ଦେଶରେ ଏକତା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇପାରିବ । ଏହି ଏକତା ହିଁ ଜାତୀୟ ସଂହତି । ଜାତୀୟ ସଂହତିର ଉତ୍ସ ହେଉଛି ଜାତୀୟତାବୋଧ ବା ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟତାବୋଧ । ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସହାବସ୍ଥାନର ଉତ୍ସୁକତା ଜାତୀୟ ସଂହତିର ପଥକୁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରେ ।

    ୨.୨ ଜାତୀୟ ସଂହତି କ’ଣ?

    ଜାତୀୟ ସଂହତି ଏକ ଭାବଗତ ଓ ମନସ୍ତାତ୍ତ୍ୱିକ ଧାରଣା । ଏହା ଏକାମ୍ବୋଧର ଏକ ଉଦ୍‌ବେଳନ ।

  • ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ଥରେ: ଜାତୀୟ ସଂହତି କ୍ଷୁଦ୍ର ଆଞ୍ଚଳିକ ମନୋଭାବକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ଜାତୀୟ ମହାସ୍ରୋତରେ ସାମିଲ ହେବାର ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ବୁଝାଏ ।
  • ବ୍ୟାପକ ଅର୍ଥରେ: ଯେଉଁ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ ଗୋଟିଏ ଦେଶରେ ବାସ କରୁଥିବା ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ ଓ ସାମାଜିକ ଗୋଷ୍ଠୀ ସେହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରାଷ୍ଟ୍ର ନାମରେ ନିଜର ପରିଚୟ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରନ୍ତି, ତାହାକୁ ‘ଜାତୀୟ ସଂହତି’ କୁହାଯାଏ ।
  • ମୂଳାଧାର ଓ ମୂଳମନ୍ତ୍ର: ଜାତୀୟ ସଂହତି ବିଭିନ୍ନତାର ବିରୋଧୀ ନୁହେଁ । ମାତ୍ର ‘ବିଭିନ୍ନତା ମଧ୍ୟରେ ଏକତା’ (Unity in diversity) ଓ ‘ଅନେକତ୍ବ ମଧ୍ୟରେ ଏକତ୍ବ’ (Unity in multiplicity) ହେଉଛି ଜାତୀୟ ସଂହତିର ମୂଳାଧାର ଓ ମୂଳମନ୍ତ୍ର ।
  • ଜାତୀୟ ସଂହତିର ମୂଳମନ୍ତ୍ର: ଦେଶାତ୍ମବୋଧର ପ୍ରେରଣା, ମାତୃଭୂମି ପ୍ରତି ଏକାନ୍ତ ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ ଓ ମାତୃଭୂମିର ନିରାପତ୍ତା ପାଇଁ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ଏବଂ ଦେଶମାତୃକାର ସେବା ଓ ସଂକଳ୍ପର ପରାକାଷ୍ଠା ।
  • ୨.୩ ଜାତୀୟ ସଂହତିର ପ୍ରକାରଭେଦ

    ଜାତୀୟ ସଂହତି ମୁଖ୍ୟତଃ ଛଅ ପ୍ରକାରର:

    ୧. ରାଜନୈତିକ ସଂହତି: ଦେଶର ସମସ୍ତ ନାଗରିକଙ୍କର ଏକ ସାଧାରଣ ରାଜନୈତିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରତି ଆନୁଗତ୍ୟ ଓ ବିଶ୍ୱାସ ।

    ୨. ଅର୍ଥନୈତିକ ସଂହତି: ଦେଶର ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳର ସମାନ ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶ ଓ ସମସ୍ତ ନାଗରିକଙ୍କର ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱଚ୍ଛଳତା ।

    ୩. ସାମାଜିକ ସଂହତି: ସମାଜରେ ଜାତି, ଧର୍ମ, ବର୍ଣ୍ଣ, ଲିଙ୍ଗ ନିର୍ବିଶେଷରେ ସମାନତା ଓ ଭ୍ରାତୃଭାବ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ।

    ୪. ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂହତି: ବିଭିନ୍ନ ସଂସ୍କୃତି ମଧ୍ୟରେ ପାରସ୍ପରିକ ସମ୍ମାନ ଓ ଆଦାନପ୍ରଦାନ ମାଧ୍ୟମରେ ଏକ ସାଧାରଣ ସାଂସ୍କୃତିକ ପରିଚୟ ସୃଷ୍ଟି ।

    ୫. ମନସ୍ତାତ୍ତ୍ଵିକ ସଂହତି: ସମସ୍ତ ନାଗରିକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା, ଦେଶପ୍ରେମ ଓ ଜାତୀୟତା ଭାବନାର ବିକାଶ ।

    ୬. ନୈତିକ ସଂହତି: ସମାଜରେ ସାଧାରଣ ନୈତିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଓ ଆଦର୍ଶର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ।

    ୨.୪ ଭାରତ ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଜାତୀୟ ସଂହତି

    ଭାରତ ଏକ ବିଶାଳ ଦେଶ ଯେଉଁଠାରେ ଜାତି, ଧର୍ମ, ବର୍ଣ୍ଣ, ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତିରେ ବହୁ ବିଭିନ୍ନତା ରହିଛି । ସମ୍ବିଧାନ ସ୍ୱୀକୃତ ୨୨ ଗୋଟି ଭାଷା ସହିତ ଶତାଧିକ କଥ୍ତ ଭାଷା ଏବଂ ଲକ୍ଷାଧିକ ଅନୁସୂଚିତ ଜାତି ଓ ଜନଜାତିର ଲୋକ ବାସ କରନ୍ତି । ଭୌଗୋଳିକ ଭିନ୍ନତା ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।

  • ବିଭିନ୍ନ ବିଦ୍ୱାନଙ୍କ ମତ:
  • ଜନ୍ ଷ୍ଟ୍ରାଚି: ଭାରତରେ କେବେହେଲେ ଏକତା ନଥିଲା, ଏବେ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ ।
  • ସ୍ଵାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ ଓ ଶ୍ରୀଅରବିନ୍ଦ: ଭାରତରେ ସର୍ବଦା ଏକତା ରହି ଆସିଛି । ସନାତନ ଧର୍ମ ଓ ବୈଦିକ ସଂସ୍କୃତି ସମସ୍ତ ଭାରତୀୟଙ୍କୁ ଏକତାର ସୂତ୍ରରେ ବାନ୍ଧିରଖିଛି ।
  • ଭିନ୍‌ସେଣ୍ଟ ସ୍ମିଥ୍: ଭାରତ ‘ଅନୈକ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଐକ୍ୟ’ (Unity in diversity) ପାଇଁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
  • ଜାତୀୟ ସଂହତି ପରିଷଦ (National Integration Council): ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ଗଠିତ ଏହି ପରିଷଦ ଜାତୀୟ ସଂହତିର ନିମ୍ନୋକ୍ତ ଉପାଦାନ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଛି:
  • ୧. ଏକ-ନାଗରିକତା ।

    ୨. ବିଭିନ୍ନତା ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ।

    ୩. ଦେଶାତ୍ମବୋଧ ଭାବ ଓ ଜାତୀୟ ପ୍ରତୀକ ପ୍ରତି ଅନୁରକ୍ତି ।

    ୪. ବିଭିନ୍ନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରାତୃଭାବ ।

    ୫. ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷତା ଓ ଧର୍ମଗତ ସ୍ୱାଧୀନତା ।

    ୬. ସମାନତା ।

    ୭. ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ନ୍ୟାୟ ।

    ୮. ଭୌଗୋଳିକ ଅଖଣ୍ଡତା ।

    ୯. ଜାତୀୟ ସଂହତିର ସୃଷ୍ଟି ଓ ଭାବଗତ ସଂହତି ।

    ୧୦. ନୈତିକ ସଂହତି ।

  • ପଣ୍ଡିତ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁଙ୍କ ମତରେ: “ଜାତୀୟ ସଂହତି ହେଉଛି ଆମ୍ଭର ଜାତୀୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ” ।
  • ୨.୫ ଜାତୀୟ ସଂହତି ପାଇଁ ସାମ୍ବିଧାନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା

    ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ଭାରତରେ ଜାତୀୟ ସଂହତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ସମ୍ବିଧାନରେ କେତେକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ରଖାଯାଇଛି । ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲା:

  • ୨.୫.୧ ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷତା ଓ ସର୍ବଧର୍ମ-ସମଭାବ:
  • ସମ୍ବିଧାନର ପ୍ରସ୍ତାବନାରେ ଭାରତକୁ ଏକ “ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷ ରାଷ୍ଟ୍ର” ବୋଲି ସୂଚିତ କରାଯାଇଛି ।
  • ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷତାର ଅର୍ଥ:
  • ୧. ସବୁ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ସହନଶୀଳତା ପ୍ରଦର୍ଶନ ।

    ୨. ପରସ୍ପରର ଧର୍ମ ପ୍ରତି ସହୃଦୟତା ଓ ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦର୍ଶନ ।

  • ସମ୍ବିଧାନର ବ୍ୟବସ୍ଥା:
  • ଆମ ରାଷ୍ଟ୍ର କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧର୍ମ ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ନୁହେଁ ।
  • ଆମର ‘କୌଣସି ରାଷ୍ଟ୍ରଧର୍ମ’ ନାହିଁ ।
  • ଧର୍ମ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ବ୍ୟାପାର ।
  • ସବୁ ଧର୍ମ ସମାନ ।
  • ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତିର ଧର୍ମଗତ ଓ ଉପାସନାଗତ ସ୍ୱାଧୀନତା ରହିଛି ।
  • ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା ୧୪, ୧୫, ୧୬, ୨୫ ରୁ ୨୮ ଏବଂ ୨୯ ଓ ୩୦ରେ ପ୍ରଦତ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ଭାରତକୁ ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷ ରାଷ୍ଟ୍ର ରୂପେ ପରିଚିତ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ।
  • ୨.୫.୨ ସାମାଜିକ ନ୍ୟାୟ:
  • ସମ୍ବିଧାନର ପ୍ରସ୍ତାବନାରେ ସାମାଜିକ ନ୍ୟାୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିବଦ୍ଧତା ରହିଛି ।
  • ସାମାଜିକ ଅନ୍ୟାୟ, ବୈଷମ୍ୟ ଓ ଭେଦଭାବ ଜାତୀୟ ସଂହତିରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ ।
  • ବ୍ୟବସ୍ଥା: ସମାନତାର ଅଧିକାର, ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅଧିକାର ଓ ଭ୍ରାତୃଭାବ ।
  • ଅନୁସୂଚିତ ଜାତି ଓ ଜନଜାତି, ଶିଶୁ ଓ ମହିଳାମାନଙ୍କର ବିକାଶ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ।
  • ଶିଶୁଶ୍ରମିକ ପ୍ରଥା ଉଚ୍ଛେଦ । ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଯାତନା ବା ତାଡ଼ନାରୁ ସୁରକ୍ଷା ।
  • ଅର୍ଥନୈତିକ ଦୁର୍ବଳ ଶ୍ରେଣୀର ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ‘ମାଗଣା ଆଇନ ସହାୟତା’ (Free Legal Aid) ।
  • ଶ୍ରମିକଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ ପାରିଶ୍ରମିକ ।
  • ଅନଗ୍ରସରବର୍ଗର ଲୋକମାନଙ୍କର ବିକାଶ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅନୁଦାନ ।
  • ୨.୫.୩ ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶ:
  • ନାଗରିକଙ୍କ ଆର୍ଥିକ ଅବସ୍ଥା ସ୍ୱଚ୍ଛଳ ହେଲେ ଜାତୀୟ ସଂହତି ସୁଦୃଢ଼ ହୁଏ ।
  • ପଦକ୍ଷେପ: ପଞ୍ଚବାର୍ଷିକ ଯୋଜନା ମାଧ୍ୟମରେ ଆର୍ଥିକ ପରିସ୍ଥିତିରେ ଉନ୍ନତି ।
  • କୃଷି ଓ ଶିଳ୍ପ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଗ୍ରଗତି, ନିଯୁକ୍ତି ସୁଯୋଗ ।
  • ଶିକ୍ଷା ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବୈପ୍ଳବିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ।
  • ବିଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟାରେ ଅଗ୍ରଗତି ।
  • ପଛୁଆ ବର୍ଗ ଓ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତି କ୍ଷେତ୍ରରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସଂରକ୍ଷଣ ।
  • ଜାତୀୟ ଆୟ ଓ ମୁଣ୍ଡପିଛା ଆୟ ବୃଦ୍ଧି ।
  • ଜନମଙ୍ଗଳକାରୀ ନୀତିର ପ୍ରଣୟନ ଓ ପ୍ରୟୋଗ ।
  • ୨.୬ ଭାରତରେ ଜାତୀୟ ସଂହତି ପଥରେ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ

    ଭାରତରେ ଜାତୀୟ ସଂହତି ଦିନକୁ ଦିନ ବିପନ୍ନ ହେବାରେ ଲାଗିଛି । ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରତିବନ୍ଧକଗୁଡ଼ିକ ହେଲା:

    ୧. ବହିଃଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣ ବା ଆକ୍ରମଣର ଆଶଙ୍କା: ପଡ଼ୋଶୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ଚୀନ୍ ଓ ପାକିସ୍ଥାନ ସହିତ ସୀମା ବିବାଦ ଯୋଗୁଁ ତିକ୍ତ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି, ଯାହା ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସହାବସ୍ଥାନରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ ।

    ୨. ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ସନ୍ତ୍ରାସବାଦ: ଆତଙ୍କବାଦୀଙ୍କ ସୀମାପାର ଅନୁପ୍ରବେଶ ଭାରତର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ନିରାପତ୍ତା ପ୍ରତି ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରେ ।

    ୩. ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକତା: ଏହା ଜାତୀୟ ସଂହତି ପ୍ରତି ଏକ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ବିପଦ । ଧର୍ମର ଦ୍ୱାହି ଦେଇ ଗୋଟିଏ ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ଅନ୍ୟ ବିରୋଧରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ବା ରାଷ୍ଟ୍ର ବିରୋଧରେ ବିନିଯୋଗ କରିବା ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକତା । ଏହା ସମାଜରେ ଅଶାନ୍ତ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରି ଜାତୀୟ ଏକତାକୁ କ୍ଷୁଣ୍ଣ କରେ ।

    ୪. ଆଞ୍ଚଳିକ ବୈଷମ୍ୟ: ଆଞ୍ଚଳିକ ସ୍ୱାର୍ଥ ପ୍ରତି ଅଧିକ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେବା ଓ ଆଞ୍ଚଳିକ ବୈଷମ୍ୟ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ମନକୁ ଅଶାନ୍ତ କରେ । ଏହା ଆଞ୍ଚଳିକତାବାଦକୁ ପ୍ରଶ୍ରୟ ଦେଇ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାବାଦ ଜନ୍ମ ଦିଏ ଏବଂ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ରାଜ୍ୟ ଗଠନ ପାଇଁ ଦାବି ସୃଷ୍ଟି କରେ ।

    ୫. ଜାତିଗତ ଭେଦଭାବ: ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ଜାତିଭେଦ ଭାରତର ସାମାଜିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଦୋହଲାଇ ଦେଇ ସମାଜରେ ଅସ୍ଥିରତା ବୃଦ୍ଧି କରେ ଓ ଜାତୀୟ ସଂହତିରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ ।

    ୨.୭ ଜାତୀୟ ସଂହତି ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ପଦକ୍ଷେପ

    ଜାତୀୟ ସଂହତି ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିମ୍ନୋକ୍ତ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ:

    ୧. ସୁଦୃଢ଼ ଓ ସ୍ଥିର ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା: ଏକ ସ୍ଥିର ସରକାର ପ୍ରଗତିସୂଚକ ଓ ସଂସ୍କାରମୂଳକ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଥାଏ । ଲୋକମାନଙ୍କର ଅସୁବିଧା ଓ ଅଭାବକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ । ଏକ ଦୃଢ଼ ମନୋବଳ ଓ ରାଜନୈତିକ ଇଚ୍ଛା-ଶକ୍ତି ଥିବା ସରକାର ବାହ୍ୟ ଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣ ଓ ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ବିଶୃଙ୍ଖଳାର ମୁକାବିଲା କରିପାରିବ ।

    ୨. ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶ: ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଓ ସୁସ୍ଥତା ଦେଶକୁ ସବଳ, ଉନ୍ନତ ଓ ବିକଶିତ କରେ । ଏହା ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ସାମାଜିକ ବୈଷମ୍ୟ ଦୂର କରି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଲୋପ କରେ ଓ ଜାତୀୟ ସଂହତି ସୁରକ୍ଷିତ ରହେ ।

    ୩. ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସହଯୋଗ ଓ ସହନଶୀଳତା: କେବଳ ଆଇନ ମାଧ୍ୟମରେ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକତାକୁ ରୋକାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ । ସମ୍ପ୍ରଦାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ‘ସହଯୋଗ’ ଓ ‘ସହନଶୀଳତା’ ମନୋଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଧର୍ମଗତ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣତା ଓ ଦ୍ୱେଷକୁ ସାମାଜିକ ସଚେତନତା ମାଧ୍ୟମରେ ଦୂର କରାଯାଇପାରିବ ।

    ୪. ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ: ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଯଥା ସମାନତା, ସାମାଜିକ ନ୍ୟାୟ ଓ ସ୍ୱାଧୀନ ମନୋଭାବର ପ୍ରସାର ଘଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ଐକ୍ୟ ବା ସଂହତିକୁ ଅଧିକ ଉନ୍ନତ ଓ ବିକଶିତ କରେ ।

    ୫. ଉନ୍ନତମାନର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା: ପ୍ରୟୋଗାତ୍ମକ ଜ୍ଞାନର ବିକାଶ, ନୈତିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟବୋଧ, ଆଧୁନିକୀକୃତ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ, ଦେଶାତ୍ମବୋଧ ଜାଗ୍ରତକାରୀ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଓ ବୃତ୍ତିଭିତ୍ତିକ ଶିକ୍ଷାଦାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଶର ପ୍ରଗତି ଓ ଐକ୍ୟରେ ସହାୟକ ହୁଏ ।

    ୬. ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂହତି: ଜାତୀୟ ତଥା ଆନ୍ତଃରାଜ୍ୟସ୍ତରୀୟ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆୟୋଜନ କରି ଆଞ୍ଚଳିକ ସଂସ୍କୃତିକୁ ଯଥୋଚିତ ପରିଚୟ ମିଳିଲେ, ସଂସ୍କୃତିଗତ ଭେଦଭାବ ବିଲୁପ୍ତ ହେବ ଓ ଜାତୀୟ ସଂହତି ଅଧିକ ସୁଦୃଢ଼ ହେବ ।

    ୭. ଅବାଧ, ମୁକ୍ତ ଓ ନିରପେକ୍ଷ ନିର୍ବାଚନ ବ୍ୟବସ୍ଥା: ଏହା ‘ଜାତିଭିତ୍ତିକ ଭୋଟ୍‌ବ୍ୟାଙ୍କ’ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଦୁର୍ଗୁଣ ହ୍ରାସ କରି ଜାତୀୟ ସଂହତିକୁ ଉନ୍ନତ କରିବ ।

    ୮. ସୁସ୍ଥ ରାଜନୈତିକ ପରମ୍ପରା: ସୁଦୃଢ଼ ଜନମତ, ସରକାରରେ ସ୍ଥିରତା, ସୁଶାସନ, ରାଜନୈତିକ ଦଳରେ ସ୍ଥିରତା, ଦଳୀୟ ନେତୃତ୍ୱର ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଓ ଉନ୍ନତ ରାଜନୈତିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଜାତୀୟ ସଂହତିର ପରିପୂରକ ।

    ୯. ଦେଶପ୍ରେମ ଭାବ: ଦେଶପ୍ରେମରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଦେଶର ଏକତା ଓ ଅଖଣ୍ଡତା ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସମର୍ଥ ହୁଏ । ଉନ୍ନତମାନର ଶିକ୍ଷା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଚିନ୍ତାଧାରା ମାଧ୍ୟମରେ ଦେଶପ୍ରେମଭାବ ଜାଗ୍ରତ କରାଯିବା ଉଚିତ ।

    ୨.୮ ଉପସଂହାର

    ଭାରତ ଭଳି ଏକ ବହୁ ଭାଷାଭାଷୀ, ବହୁ ଧର୍ମ ଓ ବହୁ ଜାତି ବିଶିଷ୍ଟ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଜାତୀୟ ସଂହତିର ଆବଶ୍ୟକତା ନିହାତି ଜରୁରି । ଆଇନଗତ ଶୃଙ୍ଖଳା ମାଧ୍ୟମରେ ଜାତୀୟ ସଂହତି ହାସଲ କରାଯାଇ ପାରିବ ନାହିଁ । ଏଥିପାଇଁ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ପଦ୍ଧତିର ପ୍ରଚଳନ, ଭାବାତ୍ମକ ଏକତା ଓ ସୁଦୃଢ଼ ମନୋବଳ ଆବଶ୍ୟକ । ବ୍ୟକ୍ତି-ଚରିତ୍ର ପରିବର୍ତ୍ତିତ ନହେଲେ ଜାତୀୟ ସଂହତିର ଗଠନ ଓ ବିକାଶ ଅପୂରଣୀୟ ରହିବ ।


    ୩. ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ଅଭ୍ୟାସ ପ୍ରଶ୍ନାବଳୀର ୧୦୦% ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଧାନ (100% Complete Solved Exercises)


    ୧. ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ୬୦ ଗୋଟି ଶବ୍ଦରେ ଲେଖ ।

    ୧.୧ (କ) ଭାରତରେ ଜାତୀୟ ସଂହତି ଗଠନ ପଥରେ କି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ରହଛି, ତାହା ଆଲୋଚନା କର ।

    ଉତ୍ତର: ଭାରତରେ ଜାତୀୟ ସଂହତି ଗଠନ ପଥରେ ଅନେକ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ରହିଛି । ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ପାଞ୍ଚୋଟି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ନିମ୍ନରେ ଆଲୋଚନା କରାଗଲା:

    ୧. ବହିଃଶତ୍ରୁ ଆକ୍ରମଣ ବା ଆକ୍ରମଣର ଆଶଙ୍କା: ପଡ଼ୋଶୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ଚୀନ୍ ଓ ପାକିସ୍ଥାନ ସହିତ ସୀମା ବିବାଦ ଯୋଗୁଁ ଭାରତର ସମ୍ପର୍କ ତିକ୍ତ ରହିଛି, ଯାହା ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସହାବସ୍ଥାନରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ ।

    ୨. ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ସନ୍ତ୍ରାସବାଦ: ଆତଙ୍କବାଦୀଙ୍କ ସୀମାପାର ଅନୁପ୍ରବେଶ ଭାରତର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ନିରାପତ୍ତା ପ୍ରତି ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରି ଜାତୀୟ ସଂହତିକୁ କ୍ଷୁଣ୍ଣ କରେ ।

    ୩. ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକତା: ଧର୍ମର ଦ୍ୱାହି ଦେଇ ଗୋଟିଏ ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ଅନ୍ୟ ବିରୋଧରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକତା । ଏହା ସମାଜରେ ଅଶାନ୍ତ ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରି ଜାତୀୟ ଏକତାକୁ କ୍ଷୁଣ୍ଣ କରେ ।

    ୪. ଆଞ୍ଚଳିକ ବୈଷମ୍ୟ: ଆଞ୍ଚଳିକ ସ୍ୱାର୍ଥ ପ୍ରତି ଅଧିକ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେବା ଓ ଆଞ୍ଚଳିକ ବୈଷମ୍ୟ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ମନକୁ ଅଶାନ୍ତ କରେ । ଏହା ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାବାଦ ଜନ୍ମ ଦିଏ ଏବଂ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ରାଜ୍ୟ ଗଠନ ପାଇଁ ଦାବି ସୃଷ୍ଟି କରେ ।

    ୫. ଜାତିଗତ ଭେଦଭାବ: ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ଜାତିଭେଦ ଭାରତର ସାମାଜିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଦୋହଲାଇ ଦେଇ ସମାଜରେ ଅସ୍ଥିରତା ବୃଦ୍ଧି କରେ ଓ ଜାତୀୟ ସଂହତିରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ ।

    ୧.୨ (ଖ) ଭାରତରେ ଜାତୀୟ ସଂହତିର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକ ସଂକ୍ଷେପରେ ଲେଖ ।

    ଉତ୍ତର: ଭାରତରେ ଜାତୀୟ ସଂହତିର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିମ୍ନୋକ୍ତ ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ:

    ୧. ସୁଦୃଢ଼ ଓ ସ୍ଥିର ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥା: ଏକ ସ୍ଥିର ସରକାର ପ୍ରଗତିସୂଚକ ଓ ସଂସ୍କାରମୂଳକ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଥାଏ । ଲୋକମାନଙ୍କର ଅସୁବିଧା ଓ ଅଭାବକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ନୀତି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ ।

    ୨. ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶ: ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଓ ସୁସ୍ଥତା ଦେଶକୁ ସବଳ, ଉନ୍ନତ ଓ ବିକଶିତ କରେ । ଏହା ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ସାମାଜିକ ବୈଷମ୍ୟ ଦୂର କରି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଲୋପ କରେ ଓ ଜାତୀୟ ସଂହତି ସୁରକ୍ଷିତ ରହେ ।

    ୩. ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ସହଯୋଗ ଓ ସହନଶୀଳତା: ସମ୍ପ୍ରଦାୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ‘ସହଯୋଗ’ ଓ ‘ସହନଶୀଳତା’ ମନୋଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ । ଧର୍ମଗତ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣତା ଓ ଦ୍ୱେଷକୁ ସାମାଜିକ ସଚେତନତା ମାଧ୍ୟମରେ ଦୂର କରାଯାଇପାରିବ ।

    ୪. ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ: ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ମୂଲ୍ୟବୋଧ ଯଥା ସମାନତା, ସାମାଜିକ ନ୍ୟାୟ ଓ ସ୍ୱାଧୀନ ମନୋଭାବର ପ୍ରସାର ଘଟେ । ଏହା ଜାତୀୟ ଐକ୍ୟ ବା ସଂହତିକୁ ଅଧିକ ଉନ୍ନତ ଓ ବିକଶିତ କରେ ।

    ୫. ଉନ୍ନତମାନର ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥା: ପ୍ରୟୋଗାତ୍ମକ ଜ୍ଞାନର ବିକାଶ, ନୈତିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟବୋଧ, ଆଧୁନିକୀକୃତ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ, ଦେଶାତ୍ମବୋଧ ଜାଗ୍ରତକାରୀ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଓ ବୃତ୍ତିଭିତ୍ତିକ ଶିକ୍ଷାଦାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଶର ପ୍ରଗତି ଓ ଐକ୍ୟରେ ସହାୟକ ହୁଏ ।

    ୬. ଦେଶପ୍ରେମ ଭାବ: ଉନ୍ନତମାନର ଶିକ୍ଷା ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଚିନ୍ତାଧାରା ମାଧ୍ୟମରେ ଦେଶପ୍ରେମଭାବ ଜାଗ୍ରତ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଯାହା ଦେଶର ଏକତା ଓ ଅଖଣ୍ଡତା ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସହାୟକ ହୁଏ ।

    ୨. ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ୨୦ ଗୋଟି ଶବ୍ଦରେ ଲେଖ ।

    ୨.୧ (କ) ଆଞ୍ଚଳିକତା କାହିଁକି ଜାତୀୟ ସଂହତିର ଏକ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ? ତାହା ବୁଝାଇ ଲେଖ ।

    ଉତ୍ତର: ଆଞ୍ଚଳିକ ସ୍ୱାର୍ଥ ପ୍ରତି ଅଧିକ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେବା ଓ ଆଞ୍ଚଳିକ ବୈଷମ୍ୟ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ମନରେ ଅଶାନ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରେ । ଏହା ଆଞ୍ଚଳିକତାବାଦକୁ ପ୍ରଶ୍ରୟ ଦେଇ ବିଚ୍ଛିନ୍ନତାବାଦ ଜନ୍ମ ଦିଏ ଏବଂ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ରାଜ୍ୟ ଗଠନ ପାଇଁ ଦାବି ସୃଷ୍ଟି କରି ଜାତୀୟ ସଂହତିରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ ।

    ୨.୨ (ଖ) ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂହତିର କିପରି ବିକାଶ ହୋଇ ପାରିବ ?

    ଉତ୍ତର: ଜାତୀୟ ତଥା ଆନ୍ତଃରାଜ୍ୟସ୍ତରୀୟ ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆୟୋଜନ କରି ଆଞ୍ଚଳିକ ସଂସ୍କୃତିକୁ ଯଥୋଚିତ ପରିଚୟ ମିଳିଲେ, ସଂସ୍କୃତିଗତ ଭେଦଭାବ ବିଲୁପ୍ତ ହେବ ଓ ଜାତୀୟ ସଂହତି ଅଧିକ ସୁଦୃଢ଼ ହେବ । ଏହିପରି ସାଂସ୍କୃତିକ ସଂହତିର ବିକାଶ ହୋଇପାରିବ ।

    ୨.୩ (ଗ) ‘ଜାତୀୟ ସଂହତି ପରିଷଦ’ ଦ୍ବାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଜାତୀୟ ସଂହତିର ଉପାଦାନ ଗୁଡ଼ିକ ସଂକ୍ଷେପରେ ଉଲ୍ଲେଖ କର ।

    ଉତ୍ତର: ‘ଜାତୀୟ ସଂହତି ପରିଷଦ’ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଜାତୀୟ ସଂହତିର କେତେକ ମୁଖ୍ୟ ଉପାଦାନ ହେଲା: ଏକ-ନାଗରିକତା, ବିଭିନ୍ନତା ମଧ୍ୟରେ ଏକତା, ଦେଶାତ୍ମବୋଧ, ଭ୍ରାତୃଭାବ, ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷତା, ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ନ୍ୟାୟ, ଭୌଗୋଳିକ ଅଖଣ୍ଡତା ଏବଂ ନୈତିକ ସଂହତି ।

    ୨.୪ (ଘ) ‘ଜାତୀୟ ସଂହତି ପରିଷଦ’ର ଗଠନ ଓ ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଆଲୋଚନା କର ।

    ଉତ୍ତର: ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ‘ଜାତୀୟ ସଂହତି ପରିଷଦ’ ଗଠନ କରାଯାଇଥିଲା । ଏହା ଭାରତର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ, ସ୍ୱରାଷ୍ଟ୍ର ମନ୍ତ୍ରୀ, ସବୁ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ, ବିରୋଧୀ ଦଳର ସାତ ଜଣ ସଭ୍ୟ ଓ ବିଶିଷ୍ଟ ଶିକ୍ଷାବିତ୍‌ମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଗଠିତ । ଏହାର ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଲା, ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ଆଞ୍ଚଳିକ ବୈଷମ୍ୟ ଦୂର କରିବା ଏବଂ ଦେଶରେ ସଦ୍‌ଭାବ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ।

    ୩. ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଗୋଟିଏ ବାକ୍ୟରେ ଲେଖ ।

    ୩.୧ (କ) କିଏ କହିଥିଲେ, ‘ଜାତୀୟ ସଂହତି ଆମର ଜାତୀୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ’ ?

    ଉତ୍ତର: ଭାରତର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପଣ୍ଡିତ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ କହିଥିଲେ, ‘ଜାତୀୟ ସଂହତି ଆମର ଜାତୀୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ’ ।

    ୩.୨ (ଖ) ଜାତୀୟ ସଂହତି ମୁଖ୍ୟତଃ କେତେ ପ୍ରକାରର ?

    ଉତ୍ତର: ଜାତୀୟ ସଂହତି ମୁଖ୍ୟତଃ ଛଅ ପ୍ରକାରର ।

    ୩.୩ (ଗ) କେଉଁ ବର୍ଷ ‘ଜାତୀୟ ସଂହତି ପରିଷଦ’ ଗଠିତ ହୋଇଥୁଲା ?

    ଉତ୍ତର: ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ‘ଜାତୀୟ ସଂହତି ପରିଷଦ’ ଗଠିତ ହୋଇଥୁଲା ।

    ୩.୪ (ଘ) କେଉଁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ‘ମାଗଣା ଆଇନ ସହାୟତା’ ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି ?

    ଉତ୍ତର: ଅର୍ଥନୈତିକ ଦୁର୍ବଳ ଶ୍ରେଣୀର ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ‘ମାଗଣା ଆଇନ ସହାୟତା’ ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଛି ।

    ୩.୫ (ଙ) ଜାତୀୟ ସଂହତିର ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର କ’ଣ ?

    ଉତ୍ତର: ଜାତୀୟ ସଂହତିର ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ହେଲା ଦେଶାତ୍ମବୋଧର ପ୍ରେରଣା, ମାତୃଭୂମି ପ୍ରତି ଏକାନ୍ତ ସ୍ନେହ, ପ୍ରେମ ଓ ମାତୃଭୂମିର ନିରାପତ୍ତା ପାଇଁ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ଏବଂ ଦେଶମାତୃକାର ସେବା ଓ ସଂକଳ୍ପର ପରାକାଷ୍ଠା ।

    ୩.୬ (ଚ) ଆମ ଦେଶରେ ‘ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷତା’ କହିଲେ କ’ଣ ବୁଝାଏ ?

    ଉତ୍ତର: ଆମ ଦେଶରେ ‘ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷତା’ କହିଲେ ସବୁ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ସହନଶୀଳତା ପ୍ରଦର୍ଶନ ଏବଂ ପରସ୍ପରର ଧର୍ମ ପ୍ରତି ସହୃଦୟତା ଓ ସମ୍ମାନ ପ୍ରଦର୍ଶନକୁ ବୁଝାଏ ।


    ୪. ବୋର୍ଡ ପରୀକ୍ଷା ମାଷ୍ଟ୍ରି ଟିପ୍ସ ଓ ସାଧାରଣ ଭୁଲ୍ (Board Exam Tips & Pitfalls)


    ୪.୧ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରସ୍ତୁତି ରଣନୀତି (Exam Preparation Strategies):

    ୧. ଅଧ୍ୟାୟର ସାରାଂଶ ବୁଝିବା: ପ୍ରଥମେ ଅଧ୍ୟାୟର ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟବସ୍ତୁ ଓ ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲ ଭାବରେ ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର । ଜାତୀୟ ସଂହତିର ସଂଜ୍ଞା, ପ୍ରକାରଭେଦ, ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଓ ସୁରକ୍ଷା ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ ରଖ ।

    ୨. ମୁଖ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଓ ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକର ତାଲିକା: "ଜାତୀୟ ସଂହତି", "ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷତା", "ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକତା", "ଆଞ୍ଚଳିକତା", "ବିଭିନ୍ନତା ମଧ୍ୟରେ ଏକତା" ଭଳି ମୁଖ୍ୟ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଟିପି ରଖ ଓ ସେଗୁଡ଼ିକର ସଂଜ୍ଞା ମନେ ରଖ ।

    ୩. ମାଇଣ୍ଡ ମ୍ୟାପ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତି: ଅଧ୍ୟାୟର ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟବସ୍ତୁକୁ ନେଇ ଏକ ମାଇଣ୍ଡ ମ୍ୟାପ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର । ଏହା ତୁମକୁ ସମଗ୍ର ଅଧ୍ୟାୟକୁ ସହଜରେ ମନେ ରଖିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ ।

    ୪. ସାମ୍ବିଧାନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ ରଖିବା: ଜାତୀୟ ସଂହତି ପାଇଁ ସମ୍ବିଧାନରେ ଥିବା ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷତା, ସାମାଜିକ ନ୍ୟାୟ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ବିଶେଷ ଭାବରେ ଅଧ୍ୟୟନ କର । ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ ଧାରାଗୁଡ଼ିକୁ (ଯଥା: ୧୪, ୧୫, ୧୬, ୨୫-୨୮, ୨୯, ୩୦) ମନେ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର ।

    ୫. ଅଭ୍ୟାସ ପ୍ରଶ୍ନାବଳୀର ସମାଧାନ: ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକର ଶେଷରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ନିଜେ ଲେଖି ଅଭ୍ୟାସ କର । ଏହା ତୁମର ଧାରଣାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବ ଓ ଉତ୍ତର ଲେଖିବାର ଦକ୍ଷତା ବଢ଼ାଇବ ।

    ୬. ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଉକ୍ତି: ଡକ୍ଟର୍ ସର୍ବପଲ୍ଲୀ ରାଧାକ୍ରିଷ୍ଣନ୍, ପଣ୍ଡିତ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ, ସ୍ଵାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦ, ଶ୍ରୀଅରବିନ୍ଦ, ଭିନ୍‌ସେଣ୍ଟ ସ୍ମିଥ୍ ଏବଂ ଜନ୍ ଷ୍ଟ୍ରାଚିଙ୍କ ଭଳି ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱଙ୍କ ମତ ଓ ଉକ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ ରଖ ।

    ୭. ନିୟମିତ ପୁନରାବୃତ୍ତି: ପଢ଼ା ସରିବା ପରେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ପୁନରାବୃତ୍ତି କର । ଏହା ଦ୍ୱାରା ବିଷୟବସ୍ତୁ ମନେ ରହିବ ।

    ୪.୨ ୧୦୦/୧୦୦ ସ୍କୋରିଂ ସିକ୍ରେଟ୍ସ (100/100 Scoring Secrets):

    ୧. ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସଠିକ୍ ଉତ୍ତର: ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଲେଖ । କୌଣସି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟକୁ ଛାଡ଼ ନାହିଁ ।

    ୨. ପଏଣ୍ଟ ଆକାରରେ ଉତ୍ତର: ଦୀର୍ଘ ଉତ୍ତରମୂଳକ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡ଼ିକର ଉତ୍ତରକୁ ପଏଣ୍ଟ ଆକାରରେ ଲେଖ । ଏହା ଉତ୍ତରକୁ ସୁସଂଗଠିତ ଓ ପଢ଼ିବାକୁ ସହଜ କରିଥାଏ ।

    ୩. ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ସୁନ୍ଦର ହସ୍ତାକ୍ଷର: ପରୀକ୍ଷାରେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ସୁନ୍ଦର ହସ୍ତାକ୍ଷର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ପରୀକ୍ଷକଙ୍କ ଉପରେ ଭଲ ପ୍ରଭାବ ପକାଏ ।

    ୪. ସମୟ ପରିଚାଳନା: ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଶ୍ନ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଦେଇ ଉତ୍ତର ଲେଖ । କୌଣସି ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ନରେ ଅଧିକ ସମୟ ନଷ୍ଟ କର ନାହିଁ ।

    ୫. ଉଦାହରଣ ଓ ତଥ୍ୟର ବ୍ୟବହାର: ଉତ୍ତରରେ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ ଉଦାହରଣ, ତଥ୍ୟ ଓ ତାରିଖ (ଯଥା: ଜାତୀୟ ସଂହତି ପରିଷଦ ଗଠନ ବର୍ଷ, ଜାତୀୟ ସଂହତି ଦିବସ) ବ୍ୟବହାର କର । ଏହା ତୁମ ଉତ୍ତରକୁ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ କରିବ ।

    ୬. ପରିଚୟ ଓ ଉପସଂହାର: ଦୀର୍ଘ ଉତ୍ତରମୂଳକ ପ୍ରଶ୍ନରେ ଏକ ସୁସ୍ପଷ୍ଟ ପରିଚୟ ଓ ଉପସଂହାର ଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର ।

    ୪.୩ ସାଧାରଣ ଭୁଲ୍ (Common Student Errors):

    ୧. ସଂଜ୍ଞା ଓ ଧାରଣାରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟତା: ଜାତୀୟ ସଂହତିର ସଠିକ୍ ସଂଜ୍ଞା ଓ ଏହାର ମୂଳ ଧାରଣାକୁ ନ ବୁଝିବା ।

    ୨. ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଓ ପଦକ୍ଷେପ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ: ଜାତୀୟ ସଂହତି ପଥରେ ଥିବା ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଏବଂ ଏହାକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ନିଆଯାଉଥିବା ପଦକ୍ଷେପଗୁଡ଼ିକୁ ମିଶାଇ ଦେବା ।

    ୩. ସାମ୍ବିଧାନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ମନେ ନ ରଖିବା: ଧର୍ମ ନିରପେକ୍ଷତା, ସାମାଜିକ ନ୍ୟାୟ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶ ପାଇଁ ସମ୍ବିଧାନରେ ଥିବା ବ୍ୟବସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ନ କରିବା ।

    ୪. ଜାତୀୟ ସଂହତି ପରିଷଦ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତଥ୍ୟରେ ଭୁଲ୍: ଏହାର ଗଠନ ବର୍ଷ, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କିମ୍ବା ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକୁ ଭୁଲ୍ ଭାବରେ ଲେଖିବା ।

    ୫. ଅସଂଗଠିତ ଉତ୍ତର: ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରକୁ ସୁସଂଗଠିତ ଭାବରେ ନ ଲେଖିବା ବା ପଏଣ୍ଟ ଆକାରରେ ନ ଲେଖିବା ।

    ୬. ବ୍ୟାକରଣଗତ ଓ ବନାନଗତ ତ୍ରୁଟି: ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଉତ୍ତର ଲେଖିବା ସମୟରେ ବ୍ୟାକରଣଗତ ଓ ବନାନଗତ ତ୍ରୁଟି କରିବା ।

    ───────────────────────────────────────────────────────────────────────────────

    (ନୋଟ୍ସ ପ୍ରସ୍ତୁତି: ଉତ୍କଳ ସ୍କିଲ୍ ସେଣ୍ଟର - BSE Odisha 100% Full Textbook Master Edition)

    🤖 Have a Doubt in this Chapter?

    Ask Gundulu AI Voice Tutor to explain any question in bilingual Odia & English with 24/7 step-by-step guidance!

    🚀 Try Gundulu AI on Utkal Skill Centre App