BSE ODISHA CLASS 9 • UTKAL MASTER STROKE

ବୋର୍ଡ ଅଫ୍ ସେକେଣ୍ଡାରୀ ଏଜୁକେସନ୍ (BSE Odisha) — ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟାୟ ମାଷ୍ଟର ନୋଟ୍ସ

ଶ୍ରେଣୀ: Class 9 | ବିଷୟ: Sanskrit

ଅଧ୍ୟାୟ: Class9 Sanskrit Ch12 Padya 01 Nitivani


୧. ଅଧ୍ୟାୟର ସାରାଂଶ ଓ ମାଇଣ୍ଡ ମ୍ୟାପ୍ (Mind Map & Conceptual Architecture)


ଏହି 'ନୀତିବାଣୀ' ଅଧ୍ୟାୟଟି ସଂସ୍କୃତ ସାହିତ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ନୀତିଗ୍ରନ୍ଥରୁ ସଂଗୃହୀତ କେତେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଶ୍ଳୋକର ସମାହାର ଅଟେ । ଏହି ଶ୍ଳୋକଗୁଡ଼ିକ ମାନବ ସମାଜକୁ ସୁପଥରେ ପରିଚାଳିତ କରିବା ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନୀତିଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରେ । ମାନବ ଜୀବନରେ ସଦାଚାର, ସଦ୍‌ଗୁଣ, ଜ୍ଞାନ, କର୍ତ୍ତବ୍ୟନିଷ୍ଠା, ପରୋପକାର, କ୍ଷମା, ଅହିଂସା ତଥା ସତ୍ୟର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଏହି ଶ୍ଳୋକଗୁଡ଼ିକ ମାଧ୍ୟମରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ଏହା ମାନବ ସମାଜରେ ଶାନ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ପାଇଁ ଲୋଭ, ମୋହ, ଅବିବେକିତା ଆଦି ଦୋଷଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଏ । ଚାଣକ୍ୟ, ଭର୍ତ୍ତୃହରି, ମନୁ, ବ୍ୟାସ, ବାଲ୍ମୀକି, କାମନ୍ଦକ, ପରାଶର, ଶଙ୍କର ପ୍ରଭୃତି ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ନୀତିବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ରତ୍ନ ସଦୃଶ ଅଟେ । ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ସଂଗୃହୀତ ନୀତିରତ୍ନଗୁଡ଼ିକ ଆମ ଅଜ୍ଞାନାନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଦୀପ ସଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ।

ମୁଖ୍ୟ ଧାରଣାଗୁଡ଼ିକର ମାନସିକ ଚିତ୍ର (Conceptual Mind Map):

  • ନୀତିବାଣୀର ମହତ୍ତ୍ୱ:
  • ମାନବ ସମାଜର ଉନ୍ନତି ।
  • ଅଜ୍ଞାନ ଦୂରୀକରଣ ।
  • ସଦାଚାର ଶିକ୍ଷା ।
  • ଶାନ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ।
  • ମୁଖ୍ୟ ଶିକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକ:
  • କ୍ରମିକ ପ୍ରଗତି: ବିନ୍ଦୁ ବିନ୍ଦୁ ଜଳରେ ଘଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରି ଧୀରେ ଧୀରେ ଜ୍ଞାନ, ଧନ ଓ ଧର୍ମ ଅର୍ଜନ ।
  • ସୁଜନ ଓ ଦୁର୍ଜନ:
  • ମୂର୍ଖକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ କ୍ରୋଧ ବଢ଼େ ।
  • ସାଧୁଜନ ନଡ଼ିଆ ପରି ଭିତରୁ ସୁନ୍ଦର, ଦୁର୍ଜନ ବଦରୀ ପରି ବାହାରୁ ସୁନ୍ଦର ।
  • ବିଦ୍ୟାହୀନ ରୂପବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଗନ୍ଧହୀନ କିଂଶୁକ ପୁଷ୍ପ ସଦୃଶ ।
  • ବିଦ୍ୟାଳଙ୍କୃତ ଦୁର୍ଜନ ସର୍ପ ସଦୃଶ ଭୟଙ୍କର ।
  • ସଜ୍ଜନ ସଙ୍ଗରେ ଦୁର୍ଜନ ମଧ୍ୟ ସଜ୍ଜନ ହୁଏ ।
  • ପରୋପକାର:
  • ବୃକ୍ଷ, ନଦୀ, ଗାଈ ଓ ଶରୀର ପରୋପକାର ପାଇଁ ।
  • ନମ୍ରତା:
  • ଫଳିଥିବା ବୃକ୍ଷ ଓ ଗୁଣୀ ଲୋକ ନମ୍ର ହୁଅନ୍ତି ।
  • ଶୁଖିଲା ବୃକ୍ଷ ଓ ମୂର୍ଖ କେବେ ନମନ୍ତି ନାହିଁ ।
  • ବଳର ପ୍ରକାର:
  • ଦୁର୍ବଳର ବଳ ରାଜା ।
  • ବାଳକର ବଳ କ୍ରନ୍ଦନ ।
  • ମୂର୍ଖର ବଳ ମୌନ ।
  • ଚୋରର ବଳ ମିଥ୍ୟା ।
  • ଅସାଧୁର ବଳ ହିଂସା ।
  • ରାଜାର ବଳ ଦଣ୍ଡବିଧି ।
  • ସ୍ତ୍ରୀର ବଳ ଶୁଶ୍ରୂଷା ।
  • ଗୁଣୀର ବଳ କ୍ଷମା ।
  • ଧର୍ମ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ:
  • ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରି ମଧ୍ୟ ଅକର୍ତ୍ତବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
  • ଅହିଂସା ପରମ ଧର୍ମ, ପରମ ତପ ଓ ପରମ ସତ୍ୟ ।
  • ଧର୍ମର ଦଶଟି ଲକ୍ଷଣ: ଧୃତି, କ୍ଷମା, ଦମ, ଅସ୍ତେୟ, ଶୌଚ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟନିଗ୍ରହ, ଧୀ, ବିଦ୍ୟା, ସତ୍ୟ, ଅକ୍ରୋଧ ।
  • କର୍ମ ଓ ଭାଗ୍ୟ:
  • ସୁଖ ଦୁଃଖର ଦାତା କେହି ନାହିଁ, ଏହା କୁବୁଦ୍ଧି ।
  • ମୁଁ କରୁଛି ଏହା ମିଥ୍ୟା ଅଭିମାନ ।
  • ଲୋକ ନିଜ କର୍ମସୂତ୍ରରେ ବନ୍ଧା ।
  • ଜୀବନଶୈଳୀ:
  • ଦିନ ଶେଷରେ ଦୁଗ୍ଧ, ରାତି ଶେଷରେ ଜଳ, ଭୋଜନ ପରେ ତକ୍ର (ଘୋଳଦହି) ପିଇଲେ ବୈଦ୍ୟର ପ୍ରୟୋଜନ ନାହିଁ ।
  • ସଫଳତାର ମନ୍ତ୍ର:
  • ଉତ୍ସାହ, ସାହସ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧି, ଶକ୍ତି, ପରାକ୍ରମ - ଏହି ଛଅଟି ଗୁଣ ଥିଲେ ଦେବତା ସହାୟକ ହୁଅନ୍ତି ।
  • ଉଦ୍ୟୋଗରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନାହିଁ, ଜପରେ ପାପ ନାହିଁ, ମୌନରେ କଳହ ନାହିଁ, ଜାଗ୍ରତରେ ଭୟ ନାହିଁ ।
  • ମନରେ ଚିନ୍ତା କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବଚନରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।
  • ନାରୀର ସମ୍ମାନ:
  • ଯେଉଁଠି ନାରୀ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦେବତା ରମଣ କରନ୍ତି ।
  • ଯେଉଁଠି ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ନିଷ୍ଫଳ ହୁଏ ।
  • ଅନ୍ୟାନ୍ୟ:
  • ଛୋଟ ଜିନିଷରେ ମଧ୍ୟ ମହାନ ଶକ୍ତି ଥାଏ (ବଟବୃକ୍ଷ ଉଦାହରଣ) ।
  • ଭେଦଭାବ ତ୍ୟାଗ କରି ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସହବାସ ।
  • ମହାତ୍ମାଙ୍କ ମନ, ବଚନ, କର୍ମ ଏକ, ଦୁରାତ୍ମାଙ୍କର ଭିନ୍ନ ।
  • ବିଦ୍ୟା ସମାନ ବନ୍ଧୁ ନାହିଁ, ସତ୍ୟ ସମାନ ତପ ନାହିଁ, ରୋଗ ସମାନ ଦୁଃଖ ନାହିଁ, ତ୍ୟାଗ ସମାନ ସୁଖ ନାହିଁ ।

  • ୨. ମୁଖ୍ୟ ବିଷୟବସ୍ତୁ, ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଓ ଗାଣିତିକ ସୂତ୍ରାବଳୀ (Comprehensive Theory & Formulas)


    ପ୍ରସ୍ତାବନା:

    ସକଳପ୍ରାଣିଷୁ ମାନବଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ । ତଥାପି ସମାଜେ ସଦା ଶାନ୍ତିଃ ନ ପରିଲକ୍ଷ୍ୟତେ । ତତ୍ର କାରଣଂ ତାବତ୍ ମାନବସ୍ୟ ଲୋଭଃ ମୋହଃ ଅବିବେକିତା ଚାପି । ମହାପୁରୁଷାଃ ମାନବସମାଜସ୍ୟ ଦୋଷଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ୱା ତେଷାଂ ଦୂରୀକରଣାର୍ଥଂ ନୀତିବାକ୍ୟାନି ରଚୟନ୍ତି । ତାନି ନୀତିବାକ୍ୟାନି ରତ୍ନସଦୃଶାନି ଭବନ୍ତି । ସଂସ୍କୃତନୀତିକାରେଷୁ ଚାଣକ୍ୟ-ଭର୍ତ୍ତୃହରି-ମନୁ-ବ୍ୟାସ-ବାଲ୍ମୀକି-କାମନ୍ଦକ-ପରାଶର-ଶଙ୍କରପ୍ରଭୃତୟଃ ପ୍ରସିଦ୍ଧାଃ । ତୈଃ ରଚିତେଭ୍ୟଃ ନୀତିରତ୍ନେଭ୍ୟଃ କାନିଚିତ୍ ଅତ୍ର ସଂଗୃହୀତାନି । ତାନି ଅସ୍ମାକମ୍ ଅଜ୍ଞାନାନ୍ଧକାରଦୂରୀକରଣାୟ ପ୍ରଦୀପାଃ ଇବ ବିଭାନ୍ତି ।

    ଓଡ଼ିଆ ଅନୁବାଦ:

    ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ତଥାପି ସମାଜରେ ସର୍ବଦା ଶାନ୍ତି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ । ତାହାର କାରଣ ହେଉଛି ମନୁଷ୍ୟର ଲୋଭ, ମୋହ ଏବଂ ଅବିବେକିତା । ମହାପୁରୁଷମାନେ ମାନବ ସମାଜର ଦୋଷ ଦେଖି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ନୀତିବାକ୍ୟ ରଚନା କରିଛନ୍ତି । ସେହି ନୀତିବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ରତ୍ନ ସଦୃଶ ଅଟେ । ସଂସ୍କୃତ ନୀତିକାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଣକ୍ୟ, ଭର୍ତ୍ତୃହରି, ମନୁ, ବ୍ୟାସ, ବାଲ୍ମୀକି, କାମନ୍ଦକ, ପରାଶର, ଶଙ୍କର ପ୍ରଭୃତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରଚିତ ନୀତିରତ୍ନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଏଠାରେ ସଂଗୃହୀତ ହୋଇଛି । ସେଗୁଡ଼ିକ ଆମ ଅଜ୍ଞାନାନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଦୀପ ସଦୃଶ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି ।

    ───────────────────────────────────────────────────────────────────────────────

    ଶ୍ଳୋକ ଓ ବ୍ୟାଖ୍ୟା:

    ୧. ଜଳବିନ୍ଦୁନିପାତେନ କ୍ରମଶଃ ପୂର୍ଯ୍ୟତେ ଘଟଃ ।

    ସ କ୍ରମଃ ସର୍ବବିଦ୍ୟାନାଂ ଧନସ୍ୟ ଚ ଧର୍ମସ୍ୟ ଚ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଜଳବିନ୍ଦୁ ପଡ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ଧୀରେ ଧୀରେ ଘଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ । ସେହିପରି ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟା, ଧନ ଏବଂ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ କ୍ରମଶଃ ଅର୍ଜିତ ହୁଏ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ଧୀର ଓ ନିରନ୍ତର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ଯେକୌଣସି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟରେ ସଫଳତା ମିଳେ ।
  • ୨. ଉପଦେଶୋ ହି ମୂର୍ଖାଣାଂ ପ୍ରକୋପାୟ ନ ଶାନ୍ତୟେ ।

    ପୟଃପାନଂ ଭୁଜଙ୍ଗାନାଂ କେବଳଂ ବିଷବର୍ଦ୍ଧନମ୍ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ମୂର୍ଖମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ ତାହା ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ନୁହେଁ, କ୍ରୋଧ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ହୁଏ । ସର୍ପମାନଙ୍କୁ କ୍ଷୀର ପିଆଇଲେ କେବଳ ବିଷ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ଦୁଷ୍ଟ ବା ମୂର୍ଖ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେବା ନିରର୍ଥକ, କାରଣ ସେମାନେ ସେଥିରୁ କୌଣସି ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ ବରଂ ବିପରୀତ ଫଳ ଦିଅନ୍ତି ।
  • ୩. ନାରିକେଳସମାକାରା ଦୃଶ୍ୟନ୍ତେଽପି ହି ସଜ୍ଜନାଃ ।

    ଅନ୍ୟେ ବଦରିକାକାରା ବହିରେବ ମନୋହରାଃ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ସଜ୍ଜନମାନେ ନଡ଼ିଆ ପରି ବାହାରୁ ସାଧାରଣ ଦେଖାଯାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଭିତରୁ ମଧୁର । ଅନ୍ୟମାନେ (ଦୁର୍ଜନ) ବରକୋଳି ପରି କେବଳ ବାହାରୁ ମନୋହର ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
  • ଶିକ୍ଷା: ସଜ୍ଜନ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ହୃଦୟ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ମଧୁର ହୋଇଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଦୁର୍ଜନ ବ୍ୟକ୍ତି ବାହାରୁ ଭଲ ଦେଖାଗଲେ ମଧ୍ୟ ଭିତରୁ କପଟୀ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
  • ୪. ବିନା କାର୍ଯ୍ୟେଣ ଯେ ମୂଢ଼ା ଗଚ୍ଛନ୍ତି ପରମନ୍ଦିରମ୍ ।

    ଅବଶ୍ୟଂ ଲଘୁତାଂ ଯାନ୍ତି କୃଷ୍ଣପକ୍ଷେ ଯଥା ଶଶୀ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଯେଉଁ ମୂର୍ଖମାନେ ବିନା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅନ୍ୟର ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବଶ୍ୟ କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚନ୍ଦ୍ର ପରି କ୍ଷୀଣ ହୁଅନ୍ତି (ଅର୍ଥାତ୍ ଅପମାନିତ ହୁଅନ୍ତି) ।
  • ଶିକ୍ଷା: ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବେ ଅନ୍ୟର ଘରକୁ ଯିବା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ ହାନି ହୁଏ ।
  • ୫. ପରୋପକାରାୟ ଫଳନ୍ତି ବୃକ୍ଷାଃ

    ପରୋପକାରାୟ ବହନ୍ତି ନଦ୍ୟଃ ।

    ପରୋପକାରାୟ ଦୁହନ୍ତି ଗାବଃ

    ପରୋପକାରାର୍ଥମିଦଂ ଶରୀରମ୍ ।

  • ଅନୁବାଦ: ବୃକ୍ଷମାନେ ପରୋପକାର ପାଇଁ ଫଳନ୍ତି । ନଦୀମାନେ ପରୋପକାର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି । ଗାଈମାନେ ପରୋପକାର ପାଇଁ ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତି । ଏହି ଶରୀର ମଧ୍ୟ ପରୋପକାର ପାଇଁ ଅଟେ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ମାନବ ଜୀବନର ମୂଳ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି ପରୋପକାର କରିବା ।
  • ୬. ନମନ୍ତି ଫଳିନୋ ବୃକ୍ଷା ନମନ୍ତି ଗୁଣିନୋ ଜନାଃ ।

    ଶୁଷ୍କବୃକ୍ଷାଶ୍ଚ ମୂର୍ଖାଶ୍ଚ ନ ନମନ୍ତି କଦାଚନ ।

  • ଅନୁବାଦ: ଫଳ ଧରିଥିବା ବୃକ୍ଷମାନେ ନଇଁଥାନ୍ତି, ଗୁଣୀ ଲୋକମାନେ ନମ୍ର ହୁଅନ୍ତି । ଶୁଖିଲା ବୃକ୍ଷ ଏବଂ ମୂର୍ଖ ଲୋକ କେବେ ନମନ୍ତି ନାହିଁ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଗୁଣୀ ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବଦା ନମ୍ର ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅଜ୍ଞାନୀ ଓ ଅହଙ୍କାରୀ ବ୍ୟକ୍ତି କେବେ ନମ୍ରତା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।
  • ୭. ମଲୟାଚଳଗନ୍ଧେନ ତ୍ୱିନ୍ଧନଂ ଚନ୍ଦନାୟତେ ।

    ତଥା ସଜ୍ଜନସଙ୍ଗେନ ଦୁର୍ଜନଃ ସଜ୍ଜନାୟତେ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ମଳୟ ପର୍ବତର ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସାଧାରଣ କାଠ ମଧ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ପରି ସୁଗନ୍ଧିତ ହୁଏ । ସେହିପରି ସଜ୍ଜନଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ରହିଲେ ଦୁର୍ଜନ ମଧ୍ୟ ସଜ୍ଜନ ହୋଇଯାଏ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ସତ୍‌ସଙ୍ଗର ପ୍ରଭାବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ । ଏହା ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୁଧାରି ଦିଏ ।
  • ୮. ରୂପଯୌବନସମ୍ପନ୍ନା ବିଶାଳକୁଳସମ୍ଭବାଃ ।

    ବିଦ୍ୟାହୀନା ନ ଶୋଭନ୍ତେ ନିର୍ଗନ୍ଧା ଇବ କିଂଶୁକାଃ ।

  • ଅନୁବାଦ: ରୂପ ଓ ଯୌବନରେ ସମ୍ପନ୍ନ ତଥା ଉଚ୍ଚକୁଳରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବିଦ୍ୟାହୀନ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଗନ୍ଧହୀନ ପଳାଶ ଫୁଲ ପରି ଶୋଭା ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ରୂପ, ଯୌବନ ଓ ଉଚ୍ଚବଂଶ ଅପେକ୍ଷା ବିଦ୍ୟା ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ବିଦ୍ୟା ବିନା ଏସବୁ ନିରର୍ଥକ ।
  • ୯. ଦୁର୍ବଳସ୍ୟ ବଳଂ ରାଜା ବାଲାନାଂ ରୋଦନଂ ବଲମ୍ ।

    ବଳଂ ମୂର୍ଖସ୍ୟ ମୌନିତ୍ୱଂ ଚୌରାଣାମନୃତଂ ବଲମ୍ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଦୁର୍ବଳର ବଳ ରାଜା, ବାଳକମାନଙ୍କର ବଳ କ୍ରନ୍ଦନ । ମୂର୍ଖର ବଳ ମୌନତା ଏବଂ ଚୋରମାନଙ୍କର ବଳ ମିଥ୍ୟା ।
  • ଶିକ୍ଷା: ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ବା ବର୍ଗର ନିଜସ୍ୱ ବଳ ରହିଛି, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ନିଜ ସୁବିଧା ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ।
  • ୧୦. ଅକୃତ୍ୟଂ ନୈବ କର୍ତ୍ତବ୍ୟଂ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗେଽପି ସଂସ୍ଥିତେ ।

    ନ ଚ କୃତ୍ୟଂ ପରିତ୍ୟାଜ୍ୟମେଷ ଧର୍ମଃ ସନାତନଃ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗର ସମ୍ଭାବନା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅକର୍ତ୍ତବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହା ହିଁ ସନାତନ ଧର୍ମ ।
  • ଶିକ୍ଷା: କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରିବା ଏବଂ ଅକର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ଦୂରେଇ ରହିବା ହିଁ ମାନବର ପ୍ରକୃତ ଧର୍ମ ।
  • ୧୧. ହିଂସାବଳମସାଧୂନାଂ ରାଜ୍ଞାଂ ଦଣ୍ଡବିଧିର୍ବଲମ୍ ।

    ଶୁଶ୍ରୂଷା ଚ ବଳଂ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ କ୍ଷମା ଗୁଣବତାଂ ବଲମ୍ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଅସାଧୁମାନଙ୍କର ବଳ ହିଂସା, ରାଜାମାନଙ୍କର ବଳ ଦଣ୍ଡବିଧାନ । ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ବଳ ସେବା ଏବଂ ଗୁଣୀମାନଙ୍କର ବଳ କ୍ଷମା ।
  • ଶିକ୍ଷା: ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଲୋକଙ୍କର ବଳ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ । ସଦ୍‌ଗୁଣୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ବଳ ହେଉଛି କ୍ଷମା ।
  • ୧୨. ସ୍ୱଭାବଂ ନ ଜହାତ୍ୟେବ ସାଧୁରାପଦ୍‌ଗତୋଽପି ସନ୍ ।

    କର୍ପୂରଃ ପାବକସ୍ପୃଷ୍ଟଃ ସୌରଭଂ ଲଭତେତରାମ୍ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ସାଧୁ ବ୍ୟକ୍ତି ଆପଦରେ ପଡ଼ିଲେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ସ୍ୱଭାବ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ । କର୍ପୂର ଅଗ୍ନି ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ସୁଗନ୍ଧ ପ୍ରଦାନ କରେ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ସାଧୁ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ସର୍ବଦା ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ରହେ, ଯେପରି କର୍ପୂର ଜଳିଗଲେ ମଧ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦିଏ ।
  • ୧୩. ଅହିଂସା ପରମୋ ଧର୍ମସ୍ତଥାହିଂସା ପରଂ ତପଃ ।

    ଅହିଂସା ପରମଂ ସତ୍ୟଂ ଯତୋ ଧର୍ମଃ ପ୍ରବର୍ତ୍ତତେ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଅହିଂସା ପରମ ଧର୍ମ, ସେହିପରି ଅହିଂସା ପରମ ତପ । ଅହିଂସା ପରମ ସତ୍ୟ, ଯେହେତୁ ଏଥିରୁ ଧର୍ମ ପ୍ରବର୍ତ୍ତେ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ଅହିଂସାକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ, ତପ ଓ ସତ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟର ମୂଳଦୁଆ ।
  • ୧୪. ସୁଖସ୍ୟ ଦୁଃଖସ୍ୟ ନ କୋଽପି ଦାତା

    ପରୋ ଦଦାତୀତି କୁବୁଦ୍ଧିରେଷା ।

    ଅହଂ କରୋମୀତି ବୃଥାଭିମାନଃ

    ସ୍ୱକର୍ମସୂତ୍ରୈର୍ଗ୍ରଥିତୋ ହି ଲୋକଃ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖର କେହି ଦାତା ନାହିଁ । ଅନ୍ୟ କେହି ଦିଏ ବୋଲି ଭାବିବା ଏକ କୁବୁଦ୍ଧି । ମୁଁ କରୁଛି ବୋଲି ଭାବିବା ବୃଥା ଅଭିମାନ । ଲୋକ ନିଜ କର୍ମସୂତ୍ରରେ ହିଁ ବନ୍ଧା ହୋଇଛି ।
  • ଶିକ୍ଷା: ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରେ । ସୁଖ ଦୁଃଖ ପାଇଁ ଅନ୍ୟକୁ ଦାୟୀ କରିବା ବା ନିଜକୁ କର୍ତ୍ତା ଭାବିବା ଭୁଲ୍ ।
  • ୧୫. କ୍ଷୁଦ୍ରେଽପି ନିହିତା ଶକ୍ତିଃ ସମ୍ଭାବନା ମହୀୟସୀ ।

    କ୍ଷୁଦ୍ରବୀଜାନ୍ମହାକାୟ-ବଟବୃକ୍ଷସ୍ୟ ସମ୍ଭବଃ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଛୋଟ ଜିନିଷରେ ମଧ୍ୟ ମହାନ ଶକ୍ତି ନିହିତ ଥାଏ, ଏହାର ସମ୍ଭାବନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଛୋଟ ବୀଜରୁ ମହାକାୟ ବଟବୃକ୍ଷର ସମ୍ଭବ ହୁଏ ।
  • ଶିକ୍ଷା: କୌଣସି ଜିନିଷକୁ ତା'ର ଆକାର ଦେଖି ଛୋଟ ବୋଲି ଭାବିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଛୋଟ ଜିନିଷରେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର କ୍ଷମତା ଥାଏ ।
  • ୧୬. ଭେଦଭାବଂ ପରିତ୍ୟଜ୍ୟ ଜାତିଧର୍ମାଦିହେତୁକମ୍ ।

    ସହାବସ୍ଥାନମେକତ୍ର କର୍ତ୍ତବ୍ୟଂ ଶାନ୍ତିକାମିଭିଃ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଶାନ୍ତି ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜାତି, ଧର୍ମ ଆଦି କାରଣରୁ ହେଉଥିବା ଭେଦଭାବକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଏକତ୍ର ସହବାସ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ସମାଜରେ ଶାନ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ଜାତି, ଧର୍ମ, ବର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ବିଶେଷରେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ମିଳିମିଶି ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
  • ୧୭. ମନସ୍ୟେକଂ ବଚସ୍ୟେକଂ କର୍ମଣ୍ୟେକଂ ମହାତ୍ମନାମ୍ ।

    ମନସ୍ୟନ୍ୟଦ୍ ବଚସ୍ୟନ୍ୟତ୍ କର୍ମଣ୍ୟନ୍ୟଦ୍ ଦୁରାତ୍ମନାମ୍ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର ମନରେ ଗୋଟିଏ, ବଚନରେ ଗୋଟିଏ ଏବଂ କର୍ମରେ ଗୋଟିଏ (ସମାନ) ଥାଏ । ଦୁରାତ୍ମାମାନଙ୍କର ମନରେ ଅନ୍ୟ, ବଚନରେ ଅନ୍ୟ ଏବଂ କର୍ମରେ ଅନ୍ୟ ଥାଏ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ସାଧୁ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର କଥା, କାମ ଓ ଚିନ୍ତା ସମାନ ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଏସବୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ ।
  • ୧୮. ଦିନାନ୍ତେ ଚ ପିବେଦ୍ ଦୁଗ୍ଧଂ ନିଶାନ୍ତେ ଚ ପିବେତ୍ ପୟଃ ।

    ଭୋଜନାନ୍ତେ ପିବେତ୍ତକ୍ରଂ କିଂ ବୈଦ୍ୟେନ ପ୍ରୟୋଜନମ୍ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଦିନ ଶେଷରେ ଦୁଗ୍ଧ, ରାତି ଶେଷରେ ଜଳ ଏବଂ ଭୋଜନ ଶେଷରେ ଘୋଳଦହି ପିଇଲେ ବୈଦ୍ୟର କି ପ୍ରୟୋଜନ ?
  • ଶିକ୍ଷା: ଏହା ସୁସ୍ଥ ଜୀବନ ପାଇଁ କେତେକ ସାଧାରଣ ନିୟମକୁ ଦର୍ଶାଏ । ଏହି ନିୟମ ପାଳନ କଲେ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।
  • ୧୯. ଦୁର୍ଜନଃ ପରିହର୍ତ୍ତବ୍ୟୋ ବିଦ୍ୟୟାଲଙ୍କୃତୋଽପି ସନ୍ ।

    ମଣିନା ଭୂଷିତଃ ସର୍ପଃ କିମସୌ ନ ଭୟଙ୍କରଃ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଦୁର୍ଜନ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଦ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ । ମଣି ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ ସର୍ପ କ'ଣ ଭୟଙ୍କର ନୁହେଁ ?
  • ଶିକ୍ଷା: ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେତେ ଜ୍ଞାନୀ ବା ଗୁଣୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତା'ର ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱଭାବ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ନାହିଁ । ତେଣୁ ତା'ଠାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବା ଉଚିତ୍ ।
  • ୨୦. ଶତଂ ବିହାୟ ଭୋକ୍ତବ୍ୟଂ ସହସ୍ରଂ ସ୍ନାନମାଚରେତ୍ ।

    ଲକ୍ଷଂ ବିହାୟ ଦାତବ୍ୟଂ କୋଟିଂ ତ୍ୟକ୍ତ୍ୱା ହରିଂ ଭଜେତ୍ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଶହେଟି କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ହଜାରେଟି କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଲକ୍ଷେଟି କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍ । କୋଟିଏ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ହରିଙ୍କୁ ଭଜନ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ଏହା ଜୀବନରେ ପ୍ରାଥମିକତାକୁ ଦର୍ଶାଏ । ଶରୀରର ଯତ୍ନ, ଦାନ ଓ ଭଗବତ୍ ଭକ୍ତିର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
  • ୨୧. ମନସା ଚିନ୍ତିତଂ କର୍ମ ବଚସା ନ ପ୍ରକାଶୟେତ୍ ।

    ଅନ୍ୟଲକ୍ଷିତକାର୍ଯ୍ୟସ୍ୟ ଯତଃ ସିଦ୍ଧିର୍ନ ଜାୟତେ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ମନରେ ଚିନ୍ତା କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବଚନରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । କାରଣ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜଣାପଡ଼ିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ସିଦ୍ଧି ହୁଏ ନାହିଁ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ନିଜର ଗୁପ୍ତ ଯୋଜନା ବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସଫଳତା ପାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋପନୀୟ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ।
  • ୨୨. ଉତ୍ସାହଃ ସାହସଂ ଧୈର୍ଯ୍ୟଂ ବୁଦ୍ଧିଃ ଶକ୍ତିଃ ପରାକ୍ରମଃ ।

    ଷଡ଼େତେ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠନ୍ତି ତତ୍ର ଦେବଃ ସହାୟକଃ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଉତ୍ସାହ, ସାହସ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧି, ଶକ୍ତି ଏବଂ ପରାକ୍ରମ – ଏହି ଛଅଟି ଗୁଣ ଯେଉଁଠାରେ ଥାଏ, ସେଠାରେ ଦେବତା ସହାୟକ ହୁଅନ୍ତି ।
  • ଶିକ୍ଷା: ଏହି ଛଅଟି ଗୁଣ ମାନବକୁ ସଫଳତା ଆଡ଼କୁ ନେଇଯାଏ । ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ଥିଲେ ଭଗବାନଙ୍କ ସହାୟତା ମିଳେ ।
  • ୨୩. ଉଦ୍ୟୋଗେ ନାସ୍ତି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଜପତୋ ନାସ୍ତି ପାତକମ୍ ।

    ମୌନିନଃ କଳହୋ ନାସ୍ତି ନ ଭୟଂ ଚାସ୍ତି ଜାଗ୍ରତଃ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ପରିଶ୍ରମରେ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ନାହିଁ, ଜପ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ପାପ ନାହିଁ । ମୌନ ବ୍ୟକ୍ତିର କଳହ ନାହିଁ, ଏବଂ ଜାଗ୍ରତ ବ୍ୟକ୍ତିର ଭୟ ନାହିଁ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ପରିଶ୍ରମ, ଭଗବତ୍ ଭକ୍ତି, ମୌନତା ଓ ସତର୍କତା ମାନବକୁ ଅନେକ ସମସ୍ୟାରୁ ରକ୍ଷା କରେ ।
  • ୨୪. କ୍ଷମାଧନୁଃ କରେ ଯସ୍ୟ ଦୁର୍ଜନଃ କିଂ କରିଷ୍ୟତି ।

    ଅତୃଣେ ପତିତୋ ବହ୍ନିଃ ସ୍ୱୟମେବୋପଶାମ୍ୟତି ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଯାହାର ହାତରେ କ୍ଷମା ରୂପକ ଧନୁ ଅଛି, ଦୁର୍ଜନ ତା'ର କ'ଣ କରିବ ? ଘାସ ନଥିବା ସ୍ଥାନରେ ପଡ଼ିଥିବା ଅଗ୍ନି ନିଜେ ନିଜେ ଶାନ୍ତ ହୋଇଯାଏ ।
  • ଶିକ୍ଷା: କ୍ଷମା ଏକ ମହାନ ଗୁଣ । କ୍ଷମାଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କେହି କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଇ ପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।
  • ୨୫. ଯତ୍ର ନାର୍ୟ୍ୟସ୍ତୁ ପୂଜ୍ୟନ୍ତେ ରମନ୍ତେ ତତ୍ର ଦେବତାଃ ।

    ଯତ୍ରୈତାସ୍ତୁ ନ ପୂଜ୍ୟନ୍ତେ ସର୍ବାସ୍ତତ୍ରାଫଲାଃ କ୍ରିୟାଃ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଯେଉଁଠାରେ ନାରୀମାନେ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି, ସେଠାରେ ଦେବତାମାନେ ରମଣ କରନ୍ତି । ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା ନିଷ୍ଫଳ ହୁଏ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ନାରୀମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ସମାଜର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ । ନାରୀଙ୍କୁ ଅସମ୍ମାନ କଲେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ ନାହିଁ ।
  • ୨୬. ଧୃତିଃ କ୍ଷମା ଦମୋଽସ୍ତେୟଂ ଶୌଚମିନ୍ଦ୍ରିୟନିଗ୍ରହଃ ।

    ଧୀର୍ବିଦ୍ୟା ସତ୍ୟମକ୍ରୋଧୋ ଦଶକଂ ଧର୍ମଲକ୍ଷଣମ୍ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ଧୈର୍ଯ୍ୟ, କ୍ଷମା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ଚୋରି ନ କରିବା, ଶୁଦ୍ଧତା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ବଶ କରିବା, ବୁଦ୍ଧି, ବିଦ୍ୟା, ସତ୍ୟ ଏବଂ କ୍ରୋଧ ନ କରିବା – ଏହି ଦଶଟି ଧର୍ମର ଲକ୍ଷଣ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ଏହି ଦଶଟି ଗୁଣ ଧର୍ମର ମୂଳଦୁଆ । ଏଗୁଡ଼ିକୁ ପାଳନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ମାନବ ଧାର୍ମିକ ଜୀବନ ବିତାଇପାରେ ।
  • ୨୭. ମକ୍ଷିକା ବ୍ରଣମିଚ୍ଛନ୍ତି ଧନମିଚ୍ଛନ୍ତି ପାର୍ଥିବାଃ ।

    ନୀଚାଃ କଳହମିଚ୍ଛନ୍ତି ଶାନ୍ତିମିଚ୍ଛନ୍ତି ସାଧବଃ ।।

  • ଅନୁବାଦ: ମାଛିମାନେ ଘା' ଚାହାନ୍ତି, ରାଜାମାନେ ଧନ ଚାହାନ୍ତି । ନୀଚ ଲୋକମାନେ କଳହ ଚାହାନ୍ତି, ସାଧୁ ଲୋକମାନେ ଶାନ୍ତି ଚାହାନ୍ତି ।
  • ଶିକ୍ଷା: ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ବା ପ୍ରାଣୀର ସ୍ୱଭାବ ଅନୁସାରେ ତା'ର ଇଚ୍ଛା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ ।
  • ୨୮. ନାସ୍ତି ବିଦ୍ୟାସମୋ ବନ୍ଧୁର୍ନାସ୍ତି ସତ୍ୟସମଂ ତପଃ ।

    ନାସ୍ତି ରୋଗସମଂ ଦୁଃଖଂ ନାସ୍ତି ତ୍ୟାଗସମଂ ସୁଖମ୍ ।

  • ଅନୁବାଦ: ବିଦ୍ୟା ସମାନ ବନ୍ଧୁ ନାହିଁ, ସତ୍ୟ ସମାନ ତପ ନାହିଁ । ରୋଗ ସମାନ ଦୁଃଖ ନାହିଁ, ତ୍ୟାଗ ସମାନ ସୁଖ ନାହିଁ ।
  • ଶିକ୍ଷା: ବିଦ୍ୟା, ସତ୍ୟ, ରୋଗମୁକ୍ତି ଓ ତ୍ୟାଗର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ଏଗୁଡ଼ିକ ଜୀବନର ମୂଳଭିତ୍ତି ।
  • ───────────────────────────────────────────────────────────────────────────────

    ଶବ୍ଦାର୍ଥ (टिप्पणी):

  • ପୂର୍ଯ୍ୟତେ - ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ (ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭବତି) ।
  • ଘଟଃ - କଳସ (କଳସଃ) ।
  • ପ୍ରକୋପାୟ - କ୍ରୋଧ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ (କ୍ରୋଧାୟ) ।
  • ହି - ଯତଃ (ଯେହେତୁ) ।
  • ପୟଃ - ଦୁଗ୍ଧ (ଦୁଗ୍ଧମ୍) ।
  • ଭୁଜଙ୍ଗାନାମ୍ - ସର୍ପମାନଙ୍କର (ସର୍ପାଣାମ୍) ।
  • ନାରିକେଳସମାକାରାଃ - ନଡ଼ିଆ ପରି (ନାରିକେଳସଦୃଶାଃ) ।
  • ସଜ୍ଜନାଃ - ସାଧୁଜନ (ସାଧୁଜନାଃ) ।
  • ବଦରିକାକାରାଃ - ବରକୋଳି ପରି (ବଦରିକାଫଳସଦୃଶାଃ) ।
  • ମନୋହରାଃ - ରମଣୀୟ (ରମଣୀୟାଃ) ।
  • ମୂଢ଼ାଃ - ମୂର୍ଖ (ମୂର୍ଖାଃ) ।
  • ପରମନ୍ଦିରମ୍ - ଅନ୍ୟର ଘର (ଅନ୍ୟସ୍ୟ ଗୃହମ୍) ।
  • ଲଘୁତାଂ ଯାନ୍ତି - ହୀନ ହୁଅନ୍ତି (ହୀନାଃ ଭବନ୍ତି) ।
  • ଶଶୀ - ଚନ୍ଦ୍ର (ଚନ୍ଦ୍ରଃ) ।
  • ପରୋପକାରାୟ - ଅନ୍ୟର ଉପକାର ପାଇଁ (ଅନ୍ୟସ୍ୟ ଉପକାରନିମିତ୍ତମ୍) ।
  • ନମନ୍ତି - ନମ୍ର ହୁଅନ୍ତି (ନମ୍ରାଃ ଭବନ୍ତି) ।
  • ଫଳିନଃ - ଫଳଯୁକ୍ତ (ଫଳଯୁକ୍ତାଃ) ।
  • କଦାଚନ - କେବେହେଲେ (କଦାପି) ।
  • ଇନ୍ଧନମ୍ - କାଠ (ଜାଲେଣି ଇତି ଭାଷାୟାମ୍) ।
  • ମଲୟାଚଳଃ - ମଳୟ ପର୍ବତ (ମଲୟଗିରିଃ) ।
  • ନିର୍ଗନ୍ଧାଃ - ଗନ୍ଧହୀନ (ଗନ୍ଧହୀନାଃ) ।
  • କିଂଶୁକାଃ - ପଳାଶ ବୃକ୍ଷ (ପଳାଶବୃକ୍ଷାଃ) ।
  • ରୋଦନ - କ୍ରନ୍ଦନ (କ୍ରନ୍ଦନମ୍) ।
  • ଅନୃତମ୍ - ମିଥ୍ୟା (ମିଥ୍ୟା / ମୃଷା) ।
  • ଅକୃତ୍ୟମ୍ - ଅକାର୍ଯ୍ୟ (ଅକାର୍ଯ୍ୟମ୍) ।
  • କୃତ୍ୟମ୍ - କାର୍ଯ୍ୟ (କାର୍ଯ୍ୟମ୍) ।
  • ରାଜ୍ଞାମ୍ - ରାଜାମାନଙ୍କର (ନୃପାଣାମ୍) ।
  • ଶୁଶ୍ରୂଷା - ସେବା (ସେବା) ।
  • ଗୁଣବତାମ୍ - ଗୁଣୀମାନଙ୍କର (ଗୁଣିଜନାନାମ୍) ।
  • ଜହାତି - ତ୍ୟାଗ କରେ (ତ୍ୟଜତି) ।
  • ପାବକସ୍ପୃଷ୍ଟଃ - ଅଗ୍ନି ସଂସ୍ପର୍ଶରେ (ଅଗ୍ନିନା ସ୍ପୃଷ୍ଟଃ) ।
  • ସୌରଭମ୍ - ସୁଗନ୍ଧ (ସୁଗନ୍ଧଃ) ।
  • ପରମମ୍ - ଶ୍ରେଷ୍ଠ (ଶ୍ରେଷ୍ଠମ୍) ।
  • ଯତଃ - ଯେଉଁ କାରଣରୁ (ଯେନ କାରଣେନ) ।
  • କୁବୁଦ୍ଧିଃ - କୁତ୍ସିତ ବୁଦ୍ଧି (କୁତ୍ସିତା ବୁଦ୍ଧିଃ) ।
  • ବୃଥାଭିମାନଃ - ବୃଥା ଗର୍ବ (ବୃଥା ଗର୍ବଃ) ।
  • ମହୀୟସୀ - ଶ୍ରେଷ୍ଠ (ଶ୍ରେଷ୍ଠା) ।
  • ଏକତ୍ର - ଏକ ସ୍ଥାନରେ (ଏକସ୍ମିନ୍ ସ୍ଥାନେ) ।
  • ମନସି - ମନରେ (ମାନସେ) ।
  • ବଚସି - ବଚନରେ (ବଚନେ) ।
  • ଦୁରାତ୍ମନାମ୍ - ଖଳ ଲୋକଙ୍କର (ଖଳାନାମ୍) ।
  • ପୟଃ - ଜଳ (ଜଳମ୍) ।
  • ତକ୍ରମ୍ - ଘୋଳଦହି (ଦଧି) ।
  • ଭୂଷିତଃ - ଅଳଙ୍କୃତ (ଅଳଙ୍କୃତଃ) ।
  • ବିହାୟ - ତ୍ୟାଗ କରି (ତ୍ୟକ୍ତ୍ୱା) ।
  • ପରାକ୍ରମଃ - ବୀରତ୍ୱ (ବୀରତ୍ୱମ୍) ।
  • ଉପଶାମ୍ୟତି - ଶାନ୍ତ ହୁଏ (ଉପଶାନ୍ତଃ ଭବତି) ।
  • ପୂଜ୍ୟନ୍ତେ - ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି (ସମ୍ମାନିତାଃ ଭବନ୍ତି) ।

  • ୩. ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକ ଅଭ୍ୟାସ ପ୍ରଶ୍ନାବଳୀର ୧୦୦% ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଧାନ (100% Complete Solved Exercises)


    ଅଭ୍ୟାସଃ

    ୧. ନିଜଭାଷୟା ବାକ୍ୟଦ୍ୱୟେନ ବାକ୍ୟତ୍ରୟେଣ ବା ଉତ୍ତରଂ ଲିଖତ ।

    (ନିଜ ଭାଷାରେ ଦୁଇ ବା ତିନୋଟି ବାକ୍ୟରେ ଉତ୍ତର ଲେଖ ।)

    (କ) ମୂଢ଼ାଃ କେନ ଲଘୁତାଂ ଯାନ୍ତି ?

    ଉତ୍ତର: ଯେଉଁ ମୂର୍ଖମାନେ ବିନା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅନ୍ୟର ଘରକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଅବଶ୍ୟ ଅପମାନିତ ହୁଅନ୍ତି । କୃଷ୍ଣପକ୍ଷର ଚନ୍ଦ୍ର ଯେପରି କ୍ଷୀଣ ହୁଏ, ସେହିପରି ସେମାନେ ଲଘୁତା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ।

    (ଖ) କେ ନମନ୍ତି, କେ ଚ ନ ନମନ୍ତି ?

    ଉତ୍ତର: ଫଳ ଧରିଥିବା ବୃକ୍ଷମାନେ ନଇଁଥାନ୍ତି ଏବଂ ଗୁଣୀ ଲୋକମାନେ ନମ୍ର ହୁଅନ୍ତି । କିନ୍ତୁ ଶୁଖିଲା ବୃକ୍ଷ ଏବଂ ମୂର୍ଖ ଲୋକ କେବେ ନମନ୍ତି ନାହିଁ ।

    (ଗ) ସନାତନଃ ଧର୍ମଃ କଃ ?

    ଉତ୍ତର: ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗର ସମ୍ଭାବନା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅକର୍ତ୍ତବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏବଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । ଏହା ହିଁ ସନାତନ ଧର୍ମ ଅଟେ ।

    (ଘ) କେଷାଂ ବଳଂ କିମ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ଦୁର୍ବଳର ବଳ ରାଜା, ବାଳକମାନଙ୍କର ବଳ କ୍ରନ୍ଦନ, ମୂର୍ଖର ବଳ ମୌନତା ଏବଂ ଚୋରମାନଙ୍କର ବଳ ମିଥ୍ୟା ଅଟେ । ଅସାଧୁମାନଙ୍କର ବଳ ହିଂସା, ରାଜାମାନଙ୍କର ବଳ ଦଣ୍ଡବିଧାନ, ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ବଳ ସେବା ଏବଂ ଗୁଣୀମାନଙ୍କର ବଳ କ୍ଷମା ଅଟେ ।

    (ଙ) କଥଂ ଦୁର୍ଜନଃ ପରିହର୍ତ୍ତବ୍ୟଃ ?

    ଉତ୍ତର: ଦୁର୍ଜନ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଦ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ୍ । ମଣି ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ ସର୍ପ ଯେପରି ଭୟଙ୍କର, ସେହିପରି ବିଦ୍ୟାଳଙ୍କୃତ ଦୁର୍ଜନ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଅଟେ ।

    (ଚ) ମନସା ଚିନ୍ତିତଂ କର୍ମ କଥଂ ବଚସା ନ ପ୍ରକାଶୟେତ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ମନରେ ଚିନ୍ତା କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବଚନରେ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ । କାରଣ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜଣାପଡ଼ିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟର ସିଦ୍ଧି ହୁଏ ନାହିଁ ।

    (ଛ) କେ କିମ୍ ଇଚ୍ଛନ୍ତି ?

    ଉତ୍ତର: ମାଛିମାନେ ଘା' ଚାହାନ୍ତି, ରାଜାମାନେ ଧନ ଚାହାନ୍ତି । ନୀଚ ଲୋକମାନେ କଳହ ଚାହାନ୍ତି ଏବଂ ସାଧୁ ଲୋକମାନେ ଶାନ୍ତି ଚାହାନ୍ତି ।

    (ଜ) କଦା କିଂ ପିବେତ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ଦିନ ଶେଷରେ ଦୁଗ୍ଧ, ରାତି ଶେଷରେ ଜଳ ଏବଂ ଭୋଜନ ଶେଷରେ ଘୋଳଦହି ପିଇବା ଉଚିତ୍ । ଏହା ଦ୍ୱାରା ବୈଦ୍ୟର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡ଼େ ନାହିଁ ।

    (ଝ) ମହାତ୍ମନାଂ ଦୁରାତ୍ମନାଂ ଚ ମଧ୍ୟେ କଃ ଭେଦଃ ?

    ଉତ୍ତର: ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର ମନରେ, ବଚନରେ ଏବଂ କର୍ମରେ ସମାନତା ଥାଏ । କିନ୍ତୁ ଦୁରାତ୍ମାମାନଙ୍କର ମନରେ ଅନ୍ୟ, ବଚନରେ ଅନ୍ୟ ଏବଂ କର୍ମରେ ଅନ୍ୟ ଥାଏ ।

    (ଞ) କଥଂ କ୍ଷୁଦ୍ରେଽପି ନିହିତା ଶକ୍ତିଃ ସମ୍ଭାବନା ମହୀୟସୀ ?

    ଉତ୍ତର: ଛୋଟ ଜିନିଷରେ ମଧ୍ୟ ମହାନ ଶକ୍ତି ନିହିତ ଥାଏ, ଏହାର ସମ୍ଭାବନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଛୋଟ ବୀଜରୁ ମହାକାୟ ବଟବୃକ୍ଷର ସମ୍ଭବ ହୁଏ । ଏଥିରୁ ଜଣାପଡ଼େ ଯେ କ୍ଷୁଦ୍ର ବସ୍ତୁରେ ମଧ୍ୟ ବିରାଟ ଶକ୍ତି ଥାଏ ।

    (ଟ) ସର୍ବବିଦ୍ୟାନାଂ କଃ କ୍ରମଃ ?

    ଉତ୍ତର: ଜଳବିନ୍ଦୁ ପଡ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ଧୀରେ ଧୀରେ ଘଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରି ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟା, ଧନ ଏବଂ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ କ୍ରମଶଃ ଅର୍ଜିତ ହୁଏ । ଅର୍ଥାତ୍ ଧୀର ଓ ନିରନ୍ତର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ୟା ଅର୍ଜନ କରାଯାଏ ।

    (ଠ) ପରୋପକାରାୟ କେ କିଂ କୁର୍ବନ୍ତି ?

    ଉତ୍ତର: ବୃକ୍ଷମାନେ ପରୋପକାର ପାଇଁ ଫଳନ୍ତି । ନଦୀମାନେ ପରୋପକାର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି । ଗାଈମାନେ ପରୋପକାର ପାଇଁ ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ଏହି ଶରୀର ମଧ୍ୟ ପରୋପକାର ପାଇଁ ଅଟେ ।

    ───────────────────────────────────────────────────────────────────────────────

    ୨. ନିଜଭାଷୟା ଏକପଦାତ୍ମକଂ / ଅତିସଂକ୍ଷିପ୍ତମ୍ ଉତ୍ତରଂ ଲିଖତ ।

    (ନିଜ ଭାଷାରେ ଗୋଟିଏ ପଦରେ / ଅତି ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ଉତ୍ତର ଲେଖ ।)

    (କ) ଲୋକଃ କୈଃ ଗ୍ରଥିତଃ ?

    ଉତ୍ତର: ସ୍ୱକର୍ମସୂତ୍ରୈଃ (ନିଜ କର୍ମସୂତ୍ରରେ)

    (ଖ) କେଷାମୁପଦେଶଃ ପ୍ରକୋପାୟ ଭବତି ?

    ଉତ୍ତର: ମୂର୍ଖାଣାମ୍ (ମୂର୍ଖମାନଙ୍କର)

    (ଗ) ଭୁଜଙ୍ଗାନାଂ ପୟଃ ପାନଂ କେବଳଂ କିଂ ଭବତି ?

    ଉତ୍ତର: ବିଷବର୍ଦ୍ଧନମ୍ (ବିଷ ବୃଦ୍ଧି)

    (ଘ) ନାରିକେଳସମାକାରାଃ କେ ଦୃଶ୍ୟନ୍ତେ ?

    ଉତ୍ତର: ସଜ୍ଜନାଃ (ସଜ୍ଜନମାନେ)

    (ଙ) ପରୋପକାରାୟ ବୃକ୍ଷାଃ କିଂ କୁର୍ବନ୍ତି ?

    ଉତ୍ତର: ଫଳନ୍ତି (ଫଳନ୍ତି)

    (ଚ) ନଦ୍ୟଃ ପରୋପକାରାୟ କିଂ କୁର୍ବନ୍ତି ?

    ଉତ୍ତର: ବହନ୍ତି (ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି)

    (ଛ) ଇଦଂ ଶରୀରଂ କିମର୍ଥମ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ପରୋପକାରାର୍ଥମ୍ (ପରୋପକାର ପାଇଁ)

    (ଜ) କୀଦୃଶାଃ ବୃକ୍ଷାଃ ନମନ୍ତି ?

    ଉତ୍ତର: ଫଳିନଃ (ଫଳ ଧରିଥିବା)

    (ଝ) ସଜ୍ଜନସଙ୍ଗେନ କଃ ସଜ୍ଜନାୟତେ ?

    ଉତ୍ତର: ଦୁର୍ଜନଃ (ଦୁର୍ଜନ)

    (ଞ) ରାଜା କସ୍ୟ ବଳମ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ଦୁର୍ବଳସ୍ୟ (ଦୁର୍ବଳର)

    (ଟ) ମୂର୍ଖସ୍ୟ ବଳମ୍ କିମ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ମୌନିତ୍ୱମ୍ (ମୌନତା)

    (ଠ) ବାଲାନାଂ ବଳଂ କିମ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ରୋଦନମ୍ (କ୍ରନ୍ଦନ)

    (ଡ) କଃ ପରମଃ ଧର୍ମଃ ?

    ଉତ୍ତର: ଅହିଂସା (ଅହିଂସା)

    (ଢ) ପରମଂ ସତ୍ୟଂ କିମ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ଅହିଂସା (ଅହିଂସା)

    (ଣ) ମନସା ଚିନ୍ତିତଂ କର୍ମ କେନ ଚ ପ୍ରକାଶୟେତ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ନ ପ୍ରକାଶୟେତ୍ (ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ)

    (ତ) ସହସ୍ରଂ ବିହାୟ କିମାଚରେତ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ସ୍ନାନମ୍ (ସ୍ନାନ)

    (ଥ) କୋଟିଂ ତ୍ୟକ୍ତ୍ୱା କଂ ଭଜେତ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ହରିମ୍ (ହରିଙ୍କୁ)

    (ଦ) ଭୋଜନାନ୍ତେ କିଂ ପିବେତ୍ ?

    ଉତ୍ତର: ତକ୍ରମ୍ (ଘୋଳଦହି)

    ───────────────────────────────────────────────────────────────────────────────

    ୩. ସନ୍ଧିବିଚ୍ଛେଦଂ କୁରୁତ ।

    (ସନ୍ଧି ବିଚ୍ଛେଦ କର ।)

  • ନାସ୍ତି = ନ + ଅସ୍ତି
  • ବ୍ରଣମିଚ୍ଛନ୍ତି = ବ୍ରଣମ୍ + ଇଚ୍ଛନ୍ତି
  • ଦମୋଽସ୍ତେୟମ୍ = ଦମଃ + ଅସ୍ତେୟମ୍
  • ନାର୍ୟ୍ୟସ୍ତୁ = ନାର୍ୟ୍ୟଃ + ତୁ
  • ସ୍ୱୟମେବ = ସ୍ୱୟମ୍ + ଏବ
  • ଚାସ୍ତି = ଚ + ଅସ୍ତି
  • ସିଦ୍ଧିର୍ନ = ସିଦ୍ଧିଃ + ନ
  • ସ୍ନାନମାଚରେତ୍ = ସ୍ନାନମ୍ + ଆଚରେତ୍
  • ମନସ୍ତାପମ୍ = ମନଃ + ତାପମ୍ (ଏହି ଶବ୍ଦଟି ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକରେ ନାହିଁ, ତଥାପି ଏହା ଏକ ସାଧାରଣ ସନ୍ଧି । ଯଦି ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକରେ ଥିବା ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟରୁ ଦେବାକୁ ହୁଏ, ତେବେ ଏହା ଭୁଲ୍ ପ୍ରଶ୍ନ । ମୁଁ ଏହାକୁ ସାଧାରଣ ଜ୍ଞାନ ଆଧାରରେ ଦେଉଛି ।)
  • ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକରେ ଥିବା ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟରୁ ଏହି ଶବ୍ଦଟି ମିଳୁନାହିଁ । ସମ୍ଭବତଃ ଏହା ଟାଇପିଂ ତ୍ରୁଟି । ତେବେ, ଯଦି 'ମନସ୍ତାପମ୍' ଶବ୍ଦଟି ଥାଏ, ତେବେ ଏହାର ସନ୍ଧିବିଚ୍ଛେଦ 'ମନଃ + ତାପମ୍' ହେବ ।
  • ଅନ୍ୟ ଏକ ସମ୍ଭାବନା: 'ମନସ୍ୟେକମ୍' (ମନସି + ଏକମ୍) ବା 'ମନସ୍ୟନ୍ୟତ୍' (ମନସି + ଅନ୍ୟତ୍) ଶବ୍ଦ ଥାଇପାରେ ।
  • ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକରେ 'ମନସ୍ୟେକଂ' ଓ 'ମନସ୍ୟନ୍ୟଦ୍' ଅଛି । ତେଣୁ ଏହି ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦର ସନ୍ଧିବିଚ୍ଛେଦ ଦେବା ଉଚିତ୍ ।
  • ମନସ୍ୟେକମ୍ = ମନସି + ଏକମ୍
  • ମନସ୍ୟନ୍ୟତ୍ = ମନସି + ଅନ୍ୟତ୍
  • ───────────────────────────────────────────────────────────────────────────────

    ୪. ସନ୍ଧିଂ କୁରୁତ ।

    (ସନ୍ଧି କର ।)

  • ସମ୍ + ଭାବନା = ସମ୍ଭାବନା
  • ମନସି + ଏକମ୍ = ମନସ୍ୟେକମ୍
  • ବଚସି + ଏକମ୍ = ବଚସ୍ୟେକମ୍
  • କ୍ଷୁଦ୍ରେ + ଅପି = କ୍ଷୁଦ୍ରେଽପି
  • ଅଲ୍ପାନାମ୍ + ଅପି = ଅଲ୍ପାନାମପି
  • ନ + ଏବ = ନୈବ
  • ଗତଃ + ଅପି = ଗତୋଽପି
  • ବାଲଃ + ନ = ବାଲୋ ନ
  • ଦୃଶ୍ୟନ୍ତେ + ଅପି = ଦୃଶ୍ୟନ୍ତେଽପି
  • ବହିଃ + ଏବ = ବହିରେବ
  • ───────────────────────────────────────────────────────────────────────────────

    ୫. ବାକ୍ୟାନି ରଚୟତ ।

    (ବାକ୍ୟ ରଚନା କର ।)

  • ଅପି: ସଃ ବିଦ୍ୟାହୀନଃ ଅପି ଧନବାନ୍ ଅସ୍ତି । (ସେ ବିଦ୍ୟାହୀନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଧନବାନ ଅଛି ।)
  • ଏବ: ଧର୍ମଃ ଏବ ଜୀବନସ୍ୟ ମୂଲ୍ୟମ୍ । (ଧର୍ମ ହିଁ ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟ ।)
  • ଯଥା: ଯଥା ରାଜା ତଥା ପ୍ରଜା । (ଯେପରି ରାଜା, ସେପରି ପ୍ରଜା ।)
  • ଚ: ରାମଃ ଲକ୍ଷ୍ମଣଃ ଚ ବନଂ ଗଚ୍ଛତଃ । (ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ବନକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ।)
  • କଦାଚନ: ମୂର୍ଖାଃ କଦାଚନ ସତ୍ୟଂ ନ ବଦନ୍ତି । (ମୂର୍ଖମାନେ କେବେ ସତ୍ୟ କହନ୍ତି ନାହିଁ ।)
  • ତଥା: ଯଥା କର୍ମ ତଥା ଫଳମ୍ । (ଯେପରି କର୍ମ, ସେପରି ଫଳ ।)
  • କର୍ତ୍ତବ୍ୟମ୍: ସତ୍ୟଂ ବଦିତୁମ୍ ଅସ୍ମାକଂ କର୍ତ୍ତବ୍ୟମ୍ । (ସତ୍ୟ କହିବା ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ।)
  • ପରମ୍: ଅହିଂସା ପରମୋ ଧର୍ମଃ । (ଅହିଂସା ପରମ ଧର୍ମ ।)
  • ଯତଃ: ଯତଃ ଧର୍ମଃ ତତଃ ଜୟଃ । (ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ, ସେଠି ଜୟ ।)
  • ତ୍ୟକ୍ତ୍ୱା: ସର୍ବଂ ତ୍ୟକ୍ତ୍ୱା ସୁଖୀ ଭବ । (ସବୁ ତ୍ୟାଗ କରି ସୁଖୀ ହୁଅ ।)
  • ───────────────────────────────────────────────────────────────────────────────

    ୬. ଶୁଦ୍ଧମ୍ ଉତ୍ତରଂ ନିରୂପୟତ ।

    (ଶୁଦ୍ଧ ଉତ୍ତର ନିରୂପଣ କର ।)

    (କ) କେ ନାରିକେଳସମାକାରାଃ ଦୃଶ୍ୟନ୍ତେ ?

    (i) ଦୁର୍ଜନାଃ

    (ii) ଗୁରୁଜନାଃ

    (iii) ସଜ୍ଜନାଃ

    (iv) ଜନାଃ

    ଉତ୍ତର: (iii) ସଜ୍ଜନାଃ

    (ଖ) କେ ନ ନମନ୍ତି ?

    (i) ବୃକ୍ଷାଃ

    (ii) ପୁଷ୍ପବୃକ୍ଷାଃ

    (iii) ଗୁଣିନଃ

    (iv) ଶୁଷ୍କବୃକ୍ଷାଃ

    ଉତ୍ତର: (iv) ଶୁଷ୍କବୃକ୍ଷାଃ (ଏଠାରେ 'ଶୁଷ୍କବୃକ୍ଷାଶ୍ଚ ମୂର୍ଖାଶ୍ଚ' ଉଭୟ ଥିବାରୁ ଶୁଷ୍କବୃକ୍ଷାଃ ଠିକ୍ ।)

    (ଗ) ମକ୍ଷିକାଃ କିମିଚ୍ଛନ୍ତି ?

    (i) ଧନମ୍

    (ii) ପୁଷ୍ପରସମ୍

    (iii) ବ୍ରଣମ୍

    (iv) କଳହମ୍

    ଉତ୍ତର: (iii) ବ୍ରଣମ୍

    (ଘ) କିୟତ୍ ବିହାୟ ଦାତବ୍ୟମ୍ ?

    (i) କୋଟିମ୍

    (ii) ଲକ୍ଷମ୍

    (iii) ସହସ୍ରମ୍

    (iv) ଶତମ୍

    ଉତ୍ତର: (ii) ଲକ୍ଷମ୍

    (ଙ) କଦା ଦୁଗ୍ଧ ପିବେତ୍ ?

    (i) ନିଶାନ୍ତେ

    (ii) ଭୋଜନାନ୍ତେ

    (iii) ଦିନାନ୍ତେ

    (iv) ଶୟନାନ୍ତେ

    ଉତ୍ତର: (iii) ଦିନାନ୍ତେ

    ───────────────────────────────────────────────────────────────────────────────

    ୭. ଶୂନ୍ୟସ୍ଥାନାନି ପୂରୟତ । (कोष्ठକାତ୍)

    (ଶୂନ୍ୟସ୍ଥାନ ପୂରଣ କର । (ବନ୍ଧନୀରୁ ବାଛି))

    (ବନ୍ଧନୀରେ ଥିବା ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକ: ମୌନିନଃ, କ୍ଷମା, ନଦ୍ୟଃ, ଧନମ୍, ବୈଦ୍ୟେନ)

    (କ) ପାର୍ଥିବାଃ ଧନମ୍ ଇଚ୍ଛନ୍ତି ।

    (ଖ) ମୌନିନଃ କଳହୋ ନାସ୍ତି ।

    (ଗ) କିଂ ବୈଦ୍ୟେନ ପ୍ରୟୋଜନମ୍ ।

    (ଘ) କ୍ଷମା ଗୁଣବତାଂ ବଲମ୍ ।

    (ଙ) ପରୋପକାରାୟ ବହନ୍ତି ନଦ୍ୟଃ ।


    ୪. ବୋର୍ଡ ପରୀକ୍ଷା ମାଷ୍ଟ୍ରି ଟିପ୍ସ ଓ ସାଧାରଣ ଭୁଲ୍ (Board Exam Tips & Pitfalls)


    ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରସ୍ତୁତି ରଣନୀତି ଓ ୧୦୦/୧୦୦ ସ୍କୋରିଂ ରହସ୍ୟ:

    ୧. ଶ୍ଳୋକଗୁଡ଼ିକର ଅର୍ଥ ବୁଝିବା: ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶ୍ଳୋକର ଶବ୍ଦାର୍ଥ ଏବଂ ଭାବାର୍ଥକୁ ଭଲ ଭାବରେ ବୁଝିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ । ଏହା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବା ସହଜ ହୁଏ ।

    ୨. ଅନୁବାଦ ଅଭ୍ୟାସ: ଶ୍ଳୋକଗୁଡ଼ିକର ଓଡ଼ିଆ ଅନୁବାଦକୁ ବାରମ୍ବାର ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତୁ । ଏହା ଦ୍ୱାରା ଭାବାର୍ଥ ସ୍ପଷ୍ଟ ହେବ ।

    ୩. ବ୍ୟାକରଣ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ: ସନ୍ଧିବିଚ୍ଛେଦ, ସନ୍ଧି କର, ବାକ୍ୟ ରଚନା ଆଦି ବ୍ୟାକରଣ ଭାଗ ଉପରେ ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ । ଏଥିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାର୍କ ମିଳିବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଧିକ ।

    ୪. ଶବ୍ଦାର୍ଥ ମନେ ରଖିବା: ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକରେ ଦିଆଯାଇଥିବା 'टिप्पणी' (ଶବ୍ଦାର୍ଥ)କୁ ମନେ ରଖିବା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ଳୋକର ଅର୍ଥ ବୁଝିବା ସହଜ ହୁଏ ଏବଂ ଏକପଦୀ ଉତ୍ତର ଦେବାରେ ସହାୟକ ହୁଏ ।

    ୫. ଅଭ୍ୟାସ ପ୍ରଶ୍ନାବଳୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଧାନ: ପାଠ୍ୟପୁସ୍ତକର ସମସ୍ତ ଅଭ୍ୟାସ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଲେଖି ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତୁ । ଏହା ପରୀକ୍ଷାରେ ଆସିବାକୁ ଥିବା ପ୍ରଶ୍ନର ଧାରଣା ଦେବ ।

    ୬. ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ସୁନ୍ଦର ହସ୍ତାକ୍ଷର: ସଂସ୍କୃତରେ ଉତ୍ତର ଲେଖିବା ସମୟରେ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ସୁନ୍ଦର ହସ୍ତାକ୍ଷରରେ ଲେଖନ୍ତୁ । ମାତ୍ରା ଓ ଲିପି ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ ।

    ୭. ସମୟ ପରିଚାଳନା: ପରୀକ୍ଷାରେ ସମୟ ପରିଚାଳନା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଶ୍ନ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ଦେଇ ଅଭ୍ୟାସ କରନ୍ତୁ ।

    ୮. ପୁନରାବୃତ୍ତି (Revision): ପରୀକ୍ଷା ପୂର୍ବରୁ ସମସ୍ତ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ବାରମ୍ବାର ପୁନରାବୃତ୍ତି କରନ୍ତୁ ।

    ସାଧାରଣ ଭୁଲ୍ (Common Pitfalls):

    ୧. ଶ୍ଳୋକର ଅର୍ଥ ଭୁଲ୍ ବୁଝିବା: ଅନେକ ସମୟରେ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନେ ଶ୍ଳୋକର ଗଭୀର ଅର୍ଥକୁ ନ ବୁଝି କେବଳ ଶବ୍ଦଗତ ଅର୍ଥ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି, ଯାହା ଫଳରେ ଭାବାର୍ଥ ଭୁଲ୍ ହୁଏ ।

    ୨. ବ୍ୟାକରଣଗତ ତ୍ରୁଟି: ସନ୍ଧି, ବିଭକ୍ତି, ବଚନ, ଲିଙ୍ଗ ଆଦିରେ ଭୁଲ୍ କରିବା ଏକ ସାଧାରଣ ତ୍ରୁଟି । ଏଥିପାଇଁ ବ୍ୟାକରଣ ନିୟମଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲ ଭାବରେ ମନେ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ ।

    ୩. ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ସଂସ୍କୃତ ଲେଖିବାରେ ଅସୁବିଧା: ସଂସ୍କୃତ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଓଡ଼ିଆ ଲିପିରେ ଲେଖିବା ସମୟରେ ମାତ୍ରା ଓ ଯୁକ୍ତାକ୍ଷରରେ ଭୁଲ୍ ହୋଇଥାଏ । ଏଥିପାଇଁ ଲେଖି ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଜରୁରୀ ।

    ୪. ଅଧୁରା ଉତ୍ତର: ପ୍ରଶ୍ନର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ତର ନ ଲେଖି ଅଧୁରା ଉତ୍ତର ଲେଖିବା ଦ୍ୱାରା ମାର୍କ କମିଯାଏ ।

    ୫. ଶବ୍ଦାର୍ଥ ମନେ ନ ରଖିବା: ଶବ୍ଦାର୍ଥ ମନେ ନ ରଖିବା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ଳୋକର ଅର୍ଥ ବୁଝିବାରେ ଏବଂ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବାରେ ଅସୁବିଧା ହୁଏ ।

    ───────────────────────────────────────────────────────────────────────────────

    (ନୋଟ୍ସ ପ୍ରସ୍ତୁତି: ଉତ୍କଳ ସ୍କିଲ୍ ସେଣ୍ଟର - BSE Odisha 100% Full Textbook Master Edition)

    🤖 Have a Doubt in this Chapter?

    Ask Gundulu AI Voice Tutor to explain any question in bilingual Odia & English with 24/7 step-by-step guidance!

    🚀 Try Gundulu AI on Utkal Skill Centre App